De recente impasse tussen Immigration and Customs Enforcement (ICE) en de inwoners van Minneapolis toont een verrassende realiteit aan: gedecentraliseerde, gemeenschapsgestuurde technologie bleek effectiever dan het eigen hightech-arsenaal van het agentschap. Terwijl ICE geavanceerde tools inzette – gezichtsherkenning, spyware en real-time volgsystemen zoals Palantir’s “ImmigrationOS” – werd het uiteindelijk te slim af door de alledaagse technologie in de zakken van gewone burgers.
De technologische onbalans
ICE kwam Minneapolis binnen gewapend met wat volgens haar een beslissend voordeel was: surveillance op slagveldniveau. Agenten gebruikten gezichtsherkenningssoftware (waaronder controversiële apps als Clearview AI en Mobile Fortify) om personen te identificeren, hielden sociale media 24 uur per dag in de gaten en gebruikten zelfs Israëlische spyware die smartphones kon hacken. Palantir, die een contract van $ 30 miljoen had binnengehaald, voorzag ICE van een database met realtime locaties. Desondanks slaagde de dienst er niet in de lokale bevolking te intimideren of onder controle te houden.
Tegenmaatregelen van de gemeenschap: een door technologie mogelijk gemaakt verzet
Bewoners hadden geen gespecialiseerde apparatuur nodig om terug te vechten. Ze maakten gebruik van bestaande tools – smartphones, gecodeerde berichtenapps en zelfs 3D-geprinte fluitjes – om de ICE-operaties te verstoren. De sleutel was niet superieure technologie, maar de wijdverbreide distributie en het strategische gebruik ervan.
- Gecodeerde communicatie: Signal werd het centrale knooppunt voor organisatie, waarbij buurten speciale groepschats oprichtten. Eén wijk in St. Paul alleen al had tegen 11.00 uur meer dan 1.000 actieve deelnemers aan de dagelijkse ‘snelle reactie’-chat. Dit gedecentraliseerde netwerk maakte het moeilijk voor ICE om effectief te infiltreren of te monitoren.
- Realtime surveillance van ICE: In plaats van te worden bewaakt, draaiden bewoners de rollen om en registreerden ze de acties van ICE-agenten op hun smartphones. Hierdoor ontstond een openbaar record dat de geloofwaardigheid van het bureau ondermijnde en agressieve tactieken afschrikte.
- Low-Tech versterking: 3D-geprinte fluitjes, verspreid door grassroots-netwerken, zorgden voor een eenvoudig maar effectief systeem voor vroegtijdige waarschuwing. De Whistle Crew Wiki maakte een snelle productie en distributie mogelijk, waardoor wijdverbreide toegankelijkheid werd gegarandeerd.
- Strategische verstoring: Bewoners deelden openlijk kentekennummers van vermoedelijke ICE-voertuigen, waarbij gebruik werd gemaakt van openbaar beschikbare databases om agenten te identificeren en te volgen. Deze transparantie dwong ICE om voorzichtiger te opereren.
De ineenstorting van de “Surge”-operatie
De druk nam toe totdat Tom Homan, hoofd van de binnenlandse veiligheid, een vermindering van de troepenmacht aankondigde, waardoor 700 ICE-agenten uit Minneapolis werden teruggetrokken. De resterende 2.000 kregen te maken met niet-aflatend verzet van een vastberaden gemeenschap. Op Valentijnsdag gaf Homan zijn nederlaag toe en stopte hij de hele ‘surge’-operatie.
De bredere implicaties
Het succes van Minneapolis toont aan dat technologische superioriteit alleen geen garantie biedt voor controle. Gedecentraliseerd, door de gemeenschap geleid verzet kan zelfs de meest geavanceerde surveillancesystemen effectief tegengaan. Dit heeft bredere implicaties voor het aanhoudende conflict tussen ICE en gemeenschappen in de VS, waar tweederde van de Amerikanen tegen de agressieve tactieken van het agentschap is.
De toekomst van verzet
Activisten passen deze tactieken al aan, zoals benadrukt door Mark Engler, co-auteur van This is an Uprising. De sleutel is niet alleen het adopteren van nieuwe instrumenten, maar het bevorderen van een cultuur van maatschappelijke betrokkenheid. De hoge kiezersparticipatie in Minnesota, de sterke vakbonden en de geschiedenis van sociaal activisme creëerden de voorwaarden voor dit succes. Uiteindelijk is het meest effectieve wapen tegen autoritaire overheersing misschien niet technologie, maar een diep verbonden en gemobiliseerde bevolking.
De gebeurtenissen in Minneapolis bewijzen dat wanneer gemeenschappen gemakkelijk verkrijgbare instrumenten organiseren en inzetten, ze zelfs de zwaarst bewapende en technologisch meest geavanceerde tegenstanders effectief kunnen uitdagen.
