Een jury uit Phoenix heeft Uber aansprakelijk gesteld voor schadevergoeding in een aanrandingszaak, een baanbrekende beslissing die het juridische landschap voor bedrijven die ritten delen opnieuw vorm zou kunnen geven. Het vonnis schept een precedent voor duizenden soortgelijke lopende rechtszaken tegen Uber, ondanks eerdere uitspraken die het bedrijf beschermden tegen verantwoordelijkheid voor wangedrag van chauffeurs.
De zaak en de uitspraak
Passagier Jaylynn Dean heeft de aanklacht ingediend nadat ze naar verluidt in november 2023 door haar Uber-chauffeur was verkracht. Het juridische team van Dean presenteerde bewijsmateriaal waaruit bleek dat Uber intern een potentieel “ernstig veiligheidsincident” met betrekking tot de chauffeur had opgemerkt voordat ze in het voertuig stapte, maar haar niet waarschuwde. De jury oordeelde dat Uber verantwoordelijk was, ook al had de chauffeur de antecedentencontroles doorstaan, wat aangeeft dat de verantwoordelijkheid van het bedrijf verder reikt dan de basiscontroleprocedures.
Hoewel Dean aanvankelijk 144 miljoen dollar eiste, kende de jury 8,5 miljoen dollar aan schadevergoeding toe, daarbij aanvoerend dat de acties van Uber niet voldeden aan de drempel van ‘schandalig’ of ‘onderdrukkend’ gedrag. De bestuurder staat niet meer op het perron, maar is niet strafrechtelijk vervolgd.
Een patroon van mislukkingen
De uitspraak komt te midden van toenemende kritiek op de veiligheidsstatus van Uber. Uit eerder vertrouwelijke rechtbankdocumenten blijkt dat er tussen 2017 en 2022 sprake is van een toename van het aantal meldingen van seksueel geweld. Er zijn aanwijzingen dat in ten minste 22 staten chauffeurs met een gewelddadige misdrijf op het platform actief waren. Uber heeft sindsdien nieuwe veiligheidsvoorzieningen geïmplementeerd, waaronder genderspecifieke ritmatching, wat op zichzelf leidde tot een rechtszaak tegen discriminatie van mannelijke chauffeurs.
Uber-woordvoerder Matt Kallman beweert dat het bedrijf zich inzet voor de veiligheid van passagiers en van plan is in beroep te gaan tegen de beslissing. Toch onderstreept de zaak een fundamentele vraag: hoeveel verantwoordelijkheid dragen ride-sharingplatforms voor de acties van onafhankelijke contractanten?
Implicaties en toekomstperspectieven
Dit vonnis betekent een aanzienlijke verschuiving in de aansprakelijkheidsnormen voor bedrijven in de gig-economie. Het suggereert dat Uber en vergelijkbare diensten zelfs met antecedentenonderzoek juridisch aansprakelijk kunnen zijn voor het niet beschermen van passagiers tegen voorzienbare schade. De uitspraak zal waarschijnlijk leiden tot agressievere rechtszaken, strengere veiligheidsregels en een grotere druk op bedrijven die ritten delen om voorrang te geven aan de bescherming van passagiers boven snelle groei.
“Ik doe dit voor andere vrouwen die hetzelfde dachten als ik, dat ze de veilige en slimme keuze maakten – maar dat, weet je, er risico’s zijn om aangevallen te worden,” zei Dean in de getuigenbank.
Deze zaak zendt een duidelijke boodschap uit: de veiligheid van passagiers is niet alleen een marketingslogan, maar een wettelijke verplichting.
