додому Internet i IT Gadżety Od fikcji do przyszłości: 10 gadżetów science-fiction, na które wciąż czekamy

Od fikcji do przyszłości: 10 gadżetów science-fiction, na które wciąż czekamy

Powieści dystopijne, takie jak „1984”, „Nowy wspaniały świat” i „451 stopni Fahrenheita”, służą jako ostrzeżenia. Pokazują koszty centralizacji władzy w rękach państwa i zaciekle opowiadają się za indywidualnością i krytycznym myśleniem. Akcja w nich często rozgrywa się w futurystycznym, wręcz fantastycznym świecie, jednak tematyka ta jest bliska i zrozumiała. Możesz zobaczyć roboty i rakiety, ale przyjrzyj się uważnie. Zagrożenie zwykle nie leży w technologii, ale w naturze ludzkiej.

Ale science fiction to nie tylko krytyka społeczna. Dostarczyła także projekty wynalazków, których faktycznie potrzebowaliśmy. Niektóre pomysły przeniosły się ze stron książek do rzeczywistości. Star Trek spopularyzował uniwersalnego tłumacza, urządzenie, które przekracza bariery językowe. Dzisiaj aplikacja na smartfony, taka jak Tłumacz Google, robi coś podobnego. Z nieznajomymi w innych językach możemy komunikować się za pomocą narzędzi, które pięćdziesiąt lat temu nie istniały.

Tysiące prawdziwych gadżetów rozpoczęło swoją podróż jako fantastyczne sny.

Ale wiele innych obiektów pozostaje czysto wyimaginowanych. Nie widzimy ich w lokalnych sklepach. Mówimy o dziesięciu gadżetach science-fiction, które ludzie desperacko chcą posiadać.

10: Deskorolka

Kontynuacja podniosła poprzeczkę, ale wprowadziła też gadżety, które wydawały się nieosiągalne. Pierwszy film zapewnił nam kondensator strumieniowy, technologię, do której powrócimy później, i niechcący ożywił DeLorean, model, który wyszedł z mody w 1985 roku. Druga część może nie miała uroku i dynamiki oryginału, ale dała nam hoverboard.

Hoverboard to w zasadzie deskorolka bez kół. Unosi się w powietrzu. Pochylasz się, żeby to kontrolować, zupełnie jak na desce mającej bezpośredni kontakt z podłożem. Na filmie nie działają na wodzie, chyba że masz źródło prądu. Jak? Film nie wyjaśnia. Możemy się tylko domyślać.

Po premierze filmu pojawiły się plotki, że te płyty to prawdziwe produkty Mattela. Twierdzą, że rodzice i grupy konsumenckie zmusiły ich do wycofania ich ze sprzedaży ze względu na obawę przed wyrządzeniem im krzywdy. To był mit. Nie było żadnych desek roboczych. Efekty były czystą magią filmu. Nadal czekamy.

9: Neuralizator

Neuralizer byłby przydatny dla każdego, kto ma skłonność do mówienia niewłaściwych rzeczy. W modelu z filmu „Faceci w czerni” jest to kluczowe narzędzie. Sprawia, że ​​wspomnienia znikają w błysku czerwonego światła. Jedno naciśnięcie przycisku. Kilka kojących słów. Pamięć usunięta. Wymieniony.

Dla agentów obecność kosmitów pozostaje tajemnicą. A dla nas? Może to pomoże w dotrzymywaniu terminów. Albo rozlana kawa. Usuwasz szefa. Zmieniasz historię. To nieodpowiedzialne. Dobrze, że go nie ma.

Jeśli zobaczysz osobę dziwnie chodzącą w okularach przeciwsłonecznych, odwróć wzrok. Dla pewności.

8: Miecz świetlny

Łatwo jest myśleć o Gwiezdnych Wojnach jako o fantastyce przebranej za operę kosmiczną. Ale spójrzmy na miecz świetlny. Miał być elegancką bronią dla bardziej cywilizowanych czasów. W filmie stworzenie własnego miecza świetlnego jest ostatecznym sprawdzianem Jedi. Film obiecuje, że te miecze mogą przebić prawie każdy materiał i odbić strzały blasterowe. Mają także charakterystyczny dźwięk voom.

Rozbudowane uniwersum, obejmujące powieści, gry i komiksy, wypełnia luki. Miecz świetlny wymaga rękojeści, źródła zasilania i kryształu. Kryształy decydują o kolorze i innych właściwościach. Użytkownicy Jasnej Strony często znajdują w jaskiniach naturalne kryształy. Użytkownicy Ciemnej Strony zazwyczaj używają syntetycznych kryształów. Te syntetyczne kryształy często świecą niesamowitą czerwienią.

Być może do walki nie będzie Ci potrzebny miecz świetlny. A może jednak do ogrodnictwa? Jest to bardzo przydatne. Użyłem szczotek do usunięcia drzew, krzewów i plastikowych różowych flamingów, które przeszkadzały w trawniku.

Elektroniczny palec i autostop

Istnieje historia, że Douglas Adams wymyślił „Autostopem przez Galaktykę”, leżąc na swoim trawniku. Podróżując po Europie, wypił za dużo. W tamtym czasie autostop był powszechnym sposobem podróżowania między miastami dla studentów i podróżników. Adams zastanawiał się, jak mogłoby to wyglądać w skali globalnej. W rezultacie powstał zdezorientowany człowiek Arthur Dent i kosmita Ford Prefect udający ludzkiego odkrywcę.

Ale jak przymocować znacznik do statku kosmicznego? Używa elektronicznego palca. Adams opisał subethernet. Naciskając ten palec, wysyłasz sygnał do najbliższego statku, aby cię odebrał. Adams kilkakrotnie przepisywał historię. Zasady zmieniają się z wersji na wersję. Nie jest jasne, czy na przejazd wymagana jest zgoda kierowcy. Palec może teleportować cię na statek poprzez materializację.

Być może palec nie potrzebuje kosmitów do działania. Ale gdyby w Galaktyce nie było potworów z oczami, stałby się całkiem przyzwoitym papierowym ciężarkiem.

Pan Fuzja

Spójrzmy na drugą stronę medalu. Jeśli Mr. Fusion zamieni śmieci w terawaty, kolejnym logicznym krokiem będzie wykorzystanie tej energii do stworzenia czegoś namacalnego bez żadnego wysiłku. Replikator wchodzi na scenę.

To spełnienie marzeń leniwego faceta lub leniwej dziewczyny. Jesteś głodny. Kuchnia jest pusta. Nie chcesz gotować. Nawet nie chcesz zamówić dostawy. Potrzebujesz tylko gorącego posiłku. W Star Trek podchodzisz do panelu, mówisz „herbata, Earl Grey, gorąca” i voila, jest przed tobą.

Brak sklepów spożywczych. Żadnych gospodarstw. Brak łańcuchów dostaw. Tylko materia, zebrana atom po atomie z pierwotnej materii wszechświata.

2: Replikator

Mówiliśmy już o transporterze, który Cię przenosi. Replikator porusza rzeczami, ale robi to poprzez tworzenie ich z niczego. Cóż, nie całkiem znikąd. Z energii.

W uniwersum Star Trek urządzenia te są wszędzie. Jadalnie. U siebie w domu. Gwiezdne statki. Zamieniają koncepcję „niedoboru” w odniesienie historyczne. I to właśnie naprawdę fascynuje ludzi. Nie sama technologia, ale jej konsekwencje.

Gdyby można było reprodukować żywność, odzież, a nawet narzędzia na żądanie, zmieniłaby się cała światowa gospodarka. W jedną noc.

Dlaczego to jest ważne?

Teraz nasz świat opiera się na logistyce. Filiżanka kawy obejmuje ziarna uprawiane w Brazylii, transportowane do portu, ładowane na statek, ponownie transportowane, palone, pakowane, przewożone ciężarówkami do magazynu i ostatecznie sprzedawane. Każdy krok zwiększa koszty, ślad węglowy i straty.

Replikator eliminuje pośrednika. I ciężarówka. I magazyn.

“Replikator to nie tylko wygoda. To koniec niedoborów, jakie znamy.”

Ale tu jest haczyk. Science fiction przedstawia go jako kuchenkę mikrofalową. W rzeczywistości fizyka problemu jest… złożona.

Problem z fizyką

Replikatory polegają na przekształcaniu energii w materię. Równanie Einsteina $E=mc^2$ stwierdza, że ​​masa i energia są wymienne. Aby stworzyć proste jabłko, potrzebujesz określonej ilości energii. Aby stworzyć złożony stek? Więcej. Smartfon? Wiele.

Problemem nie jest tylko zapotrzebowanie na energię. Problemem jest dokładność.

Chodzi o uporządkowanie cząstek subatomowych – protonów, neutronów, elektronów – w precyzyjne konfiguracje. Jeden źle umiejscowiony atom w łańcuchu DNA lub obwodzie mikroprocesora i masz problem. Zły problem.

Nowoczesne technologie są od tego bardzo dalekie. Możemy manipulować atomami za pomocą skaningowego mikroskopu tunelowego. Przesuwaliśmy poszczególne atomy po powierzchniach. Ale złożyć funkcjonalny przedmiot? Skalować? Z prędkością kuchenki mikrofalowej?

Nie możemy jeszcze o tym marzyć.

Najbliższa alternatywa

Do 2050 roku nie będziemy już mieć replikatorów w naszych kuchniach. Ale zbliżamy się do czegoś, co wydaje się podobne.

Druk 3D to prototyp replikatora. Drukujemy już domy, organy i części zamienne do statków kosmicznych. Materiał jest ograniczony. Dokładność jest niższa. Prędkość jest lodowata. Ale zasada jest taka sama: plik cyfrowy jako wejście, obiekt fizyczny jako wyjście.

Wyobraź sobie świat, w którym Twój lokalny sklep nie ma zapasów. Kupujesz licencję cyfrową. Maszyna w sklepie drukuje towary. Brak dostawy. Żadnych odpadów. Żadnej nadprodukcji.

To jeszcze nie Star Trek. Ale to jest pierwszy krok.

I to szybciej, niż czekać na portal czasu pracy. Albo latający samochód. Albo nawet pan Fusion.

Bo jeśli uda nam się opanować składanie materii, rozwiążemy o wiele więcej problemów niż tylko głód. Rozwiążemy problem śmieci. Rozwiążemy problem kosztów transportu. Omówimy podstawowe mechanizmy przetrwania.

To prowadzi nas z powrotem do pytania: jeśli możemy stworzyć wszystko, czego chcemy, czy nadal musimy tego chcieć?

Prawdopodobnie tak. Ale to problem filozoficzny na inny dzień.

Tymczasem utknęliśmy w sklepach spożywczych. I korki. I marzenie o przycisku, który zabierze to wszystko.

Replikator Star Trek to nie tylko magia. Jest to teoretyczny szczyt zaawansowanej technologii produkcyjnej. Zasada działania jest prosta: jeśli znasz dokładny skład molekularny obiektu, urządzenie może go złożyć z czystej energii lub materii. Masz ochotę na lasagne? Prześlij przepis molekularny. Resztę zrobi maszyna. Brzmi to jak absolutna wygoda, ale czy naprawdę możemy stworzyć taką maszynę?

Nanotechnologia oferuje najbliższą analogię do rzeczywistości. Naukowcy tacy jak C. Eric Drexler argumentują, że asemblery molekularne są fizycznie możliwe. Wyobraźmy sobie maszyny o średnicy zaledwie kilku miliardowych części metra. Za mały na mikroskop świetlny. Za mały, żeby go zobaczyć. Te nanoboty będą tworzyć materiały cząsteczka po cząsteczce. Jeśli jest ich wystarczająco dużo, przy użyciu odpowiednich materiałów wyjściowych można zbudować prawie wszystko.

To stwierdzenie nie zostało zaakceptowane przez wszystkich. Richard E. Smalley argumentuje, że podstawowe bariery fizyczne sprawiają, że prawdziwe asemblery molekularne są praktycznie niemożliwe. Prawa fizyki mogą po prostu zabraniać wymaganego poziomu kontroli. Na razie zadowolimy się kuchenką mikrofalową. Jesteśmy skazani na zwykłe piekarniki. Herbatę robimy staromodnym sposobem. Ale marzenie pozostaje.

Wszechstronność wkrętaka dźwiękowego

Jeśli chodzi o gadżety Doctor Who, najlepszym przykładem jest śrubokręt dźwiękowy. Jest to prawdopodobnie najbardziej wszechstronne narzędzie w science fiction. Otwiera zamki. Nie tylko zardzewiałe zawiasy, ale także skomplikowane klawiatury cyfrowe. Przeprogramowuje komputery. Naprawia przewody. Można go nawet używać jako broni.

Doktor używa go do pozbawiania ludzi przytomności. Podłącza go do źródeł zasilania, aby uderzyć Daleków promieniem. Uderza Cybermenów promieniem. Robi prawie wszystko.

Istnieje ograniczenie. „Uszczelnienie zakleszczenia” (uszczelka zabezpieczająca przed zablokowaniem). Co to jest uszczelka zakleszczenia? To jest narzędzie narracyjne. Pisarze używają go, aby uniemożliwić Doktorowi wyjście z trudnej sytuacji. Śrubokręt sprawdza się wszędzie, chyba że fabuła wymaga jego awarii. Chcielibyśmy mieć narzędzie, które będzie działać w 99% przypadków. Jeśli odmówi, wiesz, że masz poważne kłopoty.

Doktor miał dziesięciolecia na opanowanie tego narzędzia. Jego ludzcy towarzysze również używali go w ostateczności. Zakłada to, że korzystanie z urządzenia nie wymaga genialnych zdolności. Dla początkującego to chyba wystarczy. Czekamy na masową produkcję. Każdy poważny zestaw narzędzi powinien mieć jeden z tych śrubokrętów.

Jaki jest Twój ulubiony gadżet science fiction? Zostaw komentarz.

Exit mobile version