W Internecie toczy się coraz większa debata na temat tego, że jeśli chcesz ocalić planetę, powinieneś przestać być uprzejmy wobec sztucznej inteligencji. Logika jest prosta: każde dodatkowe słowo – na przykład „proszę” czy „dziękuję” – wymaga dodatkowej mocy obliczeniowej, co z kolei prowadzi do zwiększonego zużycia energii.
Choć technicznie długie podpowiedzi wymagają więcej zasobów do przetworzenia, to skupienie się na „etykiecie sztucznej inteligencji” służy jedynie jako odwrócenie uwagi od znacznie większych i systemowych problemów środowiskowych, jakie stwarza sztuczna inteligencja.
Mit „grzecznego” podpowiedzi
Prawdą jest, że modele AI przetwarzają tekst etapami. Każde dodatkowe słowo wymaga niewielkiej ilości dodatkowych obliczeń. Dyrektor generalny OpenAI Sam Altman zauważył, że w skali miliardów żądań te mikrokoszty składają się na znaczne koszty operacyjne.
Jednak twierdzenie, że grzeczność pojedynczego użytkownika wpływa na planetę, jest przesadą. Energia zużywana na przetwarzanie kilku dodatkowych słów jest znikoma w porównaniu z kolosalną ilością energii elektrycznej wymaganej do obsługi samych centrów danych. Prawdziwym problemem nie jest sposób, w jaki formułujemy pytania, ale to, jak intensywnie korzystamy z tych systemów.
Dlaczego sztuczna inteligencja różni się od tradycyjnego oprogramowania
Aby zrozumieć skalę wpływu na środowisko, należy rozróżnić sztuczną inteligencję od usług cyfrowych, z których korzystamy od kilkudziesięciu lat.
- Usługi tradycyjne: Podczas oglądania filmu online lub otwierania dokumentu główne zużycie energii następuje na etapie „przygotowania”. Dane już istnieją; system po prostu je pobiera i dostarcza do Ciebie.
- Sztuczna inteligencja: AI działa poprzez proces wnioskowania (wnioskowania). Za każdym razem, gdy zadajesz pytanie, model przeprowadza nową, intensywną rundę obliczeń, aby wygenerować unikalną odpowiedź.
Ponieważ każde żądanie rozpoczyna nowe obliczenia, sztuczna inteligencja zachowuje się mniej jak biblioteka cyfrowa, a bardziej jak ciężka infrastruktura. Zużycie systemu bezpośrednio i natychmiastowo przekłada się na zapotrzebowanie na energię.
Rosnący ślad: energia, woda i ziemia
Skala tego zapotrzebowania zmienia się z nieistotnej do kolosalnej. Ślad środowiskowy sztucznej inteligencji to nie tylko kwestia energii elektrycznej; Jest to złożony problem obejmujący kilka zasobów:
- Energia elektryczna: Międzynarodowa Agencja Energetyczna ostrzega, że zapotrzebowanie na energię dla centrów danych może się podwoić do końca tej dekady.
- Woda: Centra danych wymagają ogromnych ilości wody do chłodzenia sprzętu komputerowego o dużej gęstości.
- Grunty i materiały: Budowa i utrzymanie infrastruktury fizycznej wymaga znacznych zasobów gruntów i surowców.
Skutki te są często odczuwalne na poziomie lokalnym. Na przykład w krajach takich jak Nowa Zelandia, które w dużym stopniu opierają się na odnawialnej energii wodnej, duże centra danych mogą nadmiernie obciążać lokalne sieci energetyczne. W latach suchych, gdy poziom wody jest niski, energia elektryczna wykorzystywana do zasilania serwerów to energia, której nie można wykorzystać na inne żywotne potrzeby społeczne.
Zmiana paradygmatu: od oprogramowania do infrastruktury
W obecnych dyskusjach sztuczną inteligencję często postrzega się jako „niematerialną” usługę cyfrową – coś, co istnieje w „chmurze” i jest oddzielone od świata fizycznego. To jest błąd. Sztuczna inteligencja to jednostka fizyczna, która obciąża nasze istniejące systemy „obciążeniem metabolicznym”.
Patrząc na sztuczną inteligencję z podejścia systemowego, staje się jasne, że energia, woda i ziemia są ze sobą ściśle powiązane. Wzrost zapotrzebowania na sztuczną inteligencję wpływa nie tylko na sieć energetyczną; wpływa na dostępność wody i planowanie przestrzenne.
„Koncentrowanie się na małych zmianach w zachowaniu, takich jak formułowanie podpowiedzi, odwraca uwagę od rzeczywistych problemów strukturalnych”.
Wniosek
Obsesja na punkcie tego, czy zachować się grzecznie wobec ChatGPT, jest sygnałem, że ludzie intuicyjnie wyczuwają, że sztuczna inteligencja jest fizycznie obecna, nawet jeśli brakuje im terminów technicznych, aby to opisać. Aby korzystać z tej technologii w sposób zrównoważony, musimy wyjść poza „etykietę natychmiastowego działania” i zacząć integrować infrastrukturę sztucznej inteligencji z globalnym planowaniem energii, wody i gruntów.
