Airbus i BMW właśnie podpisały umowy. Obie firmy wybrały tego samego partnera: francuskiego Mistrala AI.
To nie jest tylko umowa. To jest sygnał.
To partnerstwo toruje drogę bardzo dokładnym rozwiązaniom AI, które budzą pełne zaufanie.
Tak to ujęła dyrektor ds. cyfryzacji Airbusa, Catherine Gestin. I ona to myśli. Nie mówimy tu o marketingowym bełkocie, jaki można znaleźć w ulotkach z Doliny Krzemowej. Potrzebuje bezpiecznych, niezawodnych modeli. Dla samolotów. Do rakiet. Dla satelitów.
Mistral zapewnia im stos technologii i dostęp do zespołów badawczych. Airbus ma wpływ na sposób kształtowania planu działania Mistral. Taki poziom dostępu jest nietypowy w relacji dostawca-klient. W duchu jest to raczej wspólne przedsięwzięcie.
Gdzie zaczną? Z wewnętrznym wypełnieniem.
- AI na urządzeniach peryferyjnych (Edge AI), działająca bezpośrednio na sprzęcie. Bez zależności od serwerów w chmurze.
- Automatyczne rozpoznawanie obiektów. Bezpieczeństwo jest priorytetem nr 1.
- Automatyzacja dokumentacji technicznej. Nikt nie lubi czytać instrukcji napisanych przez sztuczną inteligencję, ale maszyny piszące takie dokumenty mogą być niezwykle przydatne.
- Dochodzenia w sprawie incydentów cybernetycznych. Wsparcie pisania kodu w izolowanych, zamkniętych przestrzeniach.
Bezpieczne środowisko wymaga bezpiecznych mózgów. Mistral to rozumie. Firma narodziła się w Paryżu w 2023 roku i opiera się na modelach o otwartej wadze. Główna obietnica? Suwerenność danych. Żadne amerykańskie przepisy nie sięgają za ocean i nie zwracałyby Twoich tajemnic farmom serwerów w Kalifornii. Strach ten jest teraz realny dla instytucji europejskich. Naruszenie danych to coś więcej niż usterka techniczna. To ryzyko geopolityczne.
Arthur Mensch, dyrektor generalny Mistral, powiedział w wywiadzie dla CNBC, że być może wkrótce rozpocznie się produkcja własnych chipów. Po co? W imię kontroli. Jeśli wynajmujesz sprzęt od Nvidii lub Intela, są oni właścicielami części prawdy. Mistral chce posiadać całą infrastrukturę.
Musimy kontrolować więcej elementów naszego stosu, aby móc konkurować.
Łatwo powiedzieć. Trudno to zrobić, szczególnie w opozycji do OpenAI czy Anthropic. Ale spróbują.
Samochody: kolejna gra z tymi samymi zasadami
BMW dołączyło do klubu tego samego dnia.
Ten sam partner. Kolejna misja.
Podczas gdy Airbus martwi się o szpiegów i przestrzeń kosmiczną, BMW martwi się, jak zgiąć stal.
- Symulacje kolizji.
- Szybkość rozwoju samochodu.
Co tydzień przeprowadzają tysiące wirtualnych testów zderzeniowych. Powoduje to powstawanie „hałasu”. Ogromna ilość. Na ich serwerach przechowywany jest jeden petabajt danych historycznych. Nie jest łatwo „przenieść” to archiwum. Ale jeśli wprowadzisz te dane do modelu, wynik może być magiczny.
Wyobraź sobie, że możesz przewidzieć, jak podwozie zachowa się pod obciążeniem, zanim zespajesz pierwszy kawałek aluminium. Nie tylko zgadywanie. Ale dokładna wiedza.
Walutą jest tutaj prędkość. Cykle inżynieryjne są tradycyjnie powolne. Symulacje oparte na sztucznej inteligencji mogą skrócić harmonogram realizacji projektów o kilka tygodni. Albo nawet miesiącami.
Skąd taki pośpiech?
- Przenośniki nie zatrzymują się z powodu biurokracji.
- Dominacja USA w dziedzinie oprogramowania przemysłowego stopniowo rośnie.
Europejscy producenci otwierają oczy. Widzą lukę i chcą własnych narzędzi, które rozwiążą ich problemy projektowe. Nie jest to model uniwersalny wytrenowany na ogólnych danych z Internetu.
Specjalistyczne. Bezpieczna. Lokalny.
Świat patrzy. Czy Europa może zbudować własną fosę technologiczną? A może po prostu wynajmie przyszłość?
Czas pokaże. A kiedy czekamy, kod jest już pisany.
