Tablets waren ooit een noviteit. Het vasthouden van een platte glasplaat met aanraakscherm voelde als sciencefiction. Pas toen Apple in 2010 de iPad liet vallen, was de categorie geen gimmick meer en werd het een echte markt. Apple bewees dat mensen een apparaat wilden dat comfortabel tussen een telefoon en een laptop zat.
Google hield deze explosie nauwlettend in de gaten. Ze hadden zojuist Android voor telefoons gelanceerd. Maar ze wisten dat het mobiele besturingssysteem moest worden uitgebreid. In 2011 brachten ze Android 3.0 uit, met de codenaam Honeycomb. Dit was niet zomaar een update. Het was een speciale build voor tablets.
De filosofie van open hardware
Het definiëren van een Android-tablet vereist inzicht in een fundamentele splitsing in de technische filosofie. Aan de ene kant staat Apple. Ze controleren alles. De hardware, de software, de gebruikersinterface. Elke iPad 2 ziet eruit en gedraagt zich precies hetzelfde als elke andere iPad 2. Het is een gesloten lus.
Aan de andere kant staat Google. Google levert het besturingssysteem. Maar ze laten de hardware aan anderen over. Fabrikanten als Motorola, Samsung en Acer maken de toestellen. Ze kunnen de interface aanpassen. Ze kunnen de maat veranderen. Ze kunnen het gewicht aanpassen.
Er is niet één standaard voor ‘Android-tablets’. Je kunt twee Android-tablets van verschillende merken kopen en aanzienlijke verschillen in bouwkwaliteit en software-ervaring ontdekken.
Is er één beter? Het hangt ervan af waar je waarde aan hecht. Apple biedt een schone, voorspelbare en gepolijste ervaring. Je weet precies wat je krijgt. Android biedt flexibiliteit. Als je instellingen wilt aanpassen, draagraketten wilt wijzigen of in het systeem wilt graven, past de open aanpak beter bij je. Beide ecosystemen kunnen prima omgaan met surfen op het web, videostreaming en documentbewerking.
De versieval
Hier wordt het ingewikkeld. Niet alle tablets met het Android-besturingssysteem zijn gelijk gemaakt. Het besturingssysteem kan worden uitgevoerd op telefoons, e-readers en zelfs smart-tv’s. Vóór Android 3.0 werd de software gebouwd voor smartphones.
Als u een oudere tablet koopt met een pre-Honeycomb-versie van Android, gebruikt u in feite een telefooninterface die is uitgestrekt op een groter scherm. Het mist de specifieke optimalisaties voor multitasking en aanraaknavigatie die tablets nodig hebben.
Toen Motorola Mobility tablets zoals de Xoom met Android 3.0 begon te produceren, veranderde het spel. Het besturingssysteem begreep eindelijk de vormfactor. Functies zoals verbeterde ondersteuning voor meerdere vensters en hardwareversnelde grafische afbeeldingen werden standaard. Als je een echte tabletervaring wilt, heb je een apparaat nodig met een daarvoor geoptimaliseerde besturingssysteemversie.
Apps, beveiliging en vrijheid
Een tablet is slechts zo nuttig als zijn apps. Toen deze markt explodeerde, had Apple’s App Store meer dan 90.000 apps voor de iPad. Het hele iOS-ecosysteem telde meer dan 400.000. Apple houdt de boel stevig in de hand. Je kunt alleen apps kopen in hun officiële winkel.
Android biedt een andere afweging. Je zit niet vast aan één leverancier. U kunt apps installeren vanaf de Android Market of ze elders op internet vinden. Dit heet sideloaden. U hoeft alleen maar uw apparaatinstellingen te wijzigen om installatie vanaf onbekende bronnen toe te staan.
Deze vrijheid brengt een risico met zich mee. Als u apps downloadt van niet-officiële bronnen, kan uw apparaat worden blootgesteld aan malware. Je moet waakzamer zijn dan een iOS-gebruiker. Maar voor degenen die controle willen, is de mogelijkheid om de ommuurde tuin te omzeilen een belangrijk verkoopargument.
Waarom Motorola ertoe doet
De relatie tussen software en hardware is aan het verschuiven. In augustus 2011 maakte Google bekend dat het Motorola Mobility wilde overnemen. Motorola maakte de Xoom, een van de eerste echte Android-tablets.
Waarom zou Google een hardwaremaker kopen? Het signaleerde een mogelijke verschuiving. Misschien wilde Google de standaard zetten voor een ‘officiële’ Android-tablet. Misschien wilden ze een nauwere integratie tussen hun besturingssysteem en het silicium. Het riep vragen op over de vraag of Google zou gaan concurreren met zijn eigen partners of met hen zou gaan samenwerken.
Wat definieert de ervaring?
Dus, wat drijft een Android-tablet eigenlijk?
- De kern van het besturingssysteem: Het draait op een versie van Android. Post-3.0-versies bieden tabletspecifieke functies.
- De hardwarevariantie: In tegenstelling tot Apple is er geen enkel ontwerp. Schermen, processors en behuizingen verschillen per fabrikant.
- Het app-ecosysteem: Het biedt toegang tot een breder scala aan bronnen, inclusief niet-officiële bronnen, en ruilt veiligheid in voor vrijheid.
We hebben naar de basis gekeken. We hebben gezien hoe Android evolueerde van een telefoon-besturingssysteem naar een tablet-mededinger. We hebben de spanning gezien tussen gesloten perfectie en open flexibiliteit. Maar er zit meer in het verhaal. De hardwarespecificaties, de specifieke kenmerken en de marktdynamiek zijn complex.
Hoe kies je welke je koopt? En wat gebeurt er als de softwaremaker ook de hardware bouwt? In het volgende gedeelte gaan we dieper in op de specificaties en het selectieproces.
Het enorme aantal Android-tablets dat momenteel beschikbaar is, is een puinhoop. Het is moeilijk om één specificatieblad vast te leggen dat de markt bestrijkt, omdat deze apparaten in wezen gespecialiseerde computers zijn. Het zijn complexe machines boordevol hardware waar je waarschijnlijk nooit aan denkt.
De meeste van hen delen een kernset van componenten. Je zult een processor vinden. Het is meestal ondergeklokt om de hitte laag te houden. Geheugenchips zijn er. Een opslagchip voor je apps en foto’s, soms met een slot voor uitbreiding. Een batterij. Natuurlijk.
Dan is er de grafische processor. De geluidsprocessor en luidsprekers. Sensoren zoals versnellingsmeters en kompassen. Lichtsensoren. Een GPS-ontvanger voor locatiediensten. Een Wi-Fi-antenne. Misschien een mobiele antenne als u voor gegevens betaalt. Bluetooth-chip. Een FM-tuner? Verrassend gebruikelijk. Minstens één camera.
Sommige tablets slaan er een paar over. Anderen voegen meer toe. Maar de basis is altijd hetzelfde.
De OS-laagcake
Elke Android-tablet draait op het mobiele besturingssysteem van Google. Als u een nieuwe koopt, krijgt u waarschijnlijk Honeycomb of Android 3.0. Het is de huidige standaard. Oudere tabletten? Het kan zijn dat ze vastzitten aan software bedoeld voor smartphones. Sommige bevinden zich in de middeleeuwen en draaien op Android 1.5, ook wel bekend als Cupcake.
Waarom doet dit er toe? Omdat oudere versies geen moderne apps kunnen uitvoeren. Hoe ouder de build, hoe minder apps werken. Veel tablets zweven ergens tussen Cupcake en Honeycomb. U ruilt compatibiliteit in voor specificaties.
Maar onder de apps zit structuur. Alle versies van Android delen dezelfde basis. Ingenieurs noemen het een softwarestack. Zie het als lagen. De bovenste laag is wat je ziet. De onderste laag praat met de hardware.
Onder de motorkap
De stapel begint onderaan. Hardware. Fysieke componenten. Verwerkers. Sensoren. Draden. Printplaten.
Daarbovenop zit de kernel. Sommigen noemen het firmware. Het is de software die hardwarebronnen beheert en toewijst. Het zorgt ervoor dat het apparaat doet wat u hem opdraagt. Google heeft de Android-kernel gebaseerd op Linux 2.6. Open-source. Stabiel.
Boven de kernel bevinden zich de bibliotheken. Dit zijn verzamelingen instructies. Ze vertellen het apparaat hoe het verschillende soorten gegevens moet verwerken. Neem de 3D-versnellingsbibliotheek. Het bevat instructies voor het interpreteren van oriëntatie- en versnellingsveranderingen. Dankzij deze bibliotheken weet uw tablet dat hij gekanteld is.
Direct ernaast, op hetzelfde niveau, bevinden zich kernbibliotheken voor Java. Java is een programmeertaal van Sun Microsystems. Android-apps vertrouwen er vaak op.
De virtuele machine
Op die laag bevindt zich ook de virtuele machine van Android. Het creëert een virtuele besturingsomgeving. Het fungeert als een fysiek apparaat met een eigen besturingssysteem.
Google heeft het op deze manier ontworpen voor stabiliteit. Elke applicatie draait als één proces. Als één app crasht, verlies je niet al het andere. De rest van het systeem blijft intact. Het beheert ook het geheugen.
Het applicatieframework
Stap opnieuw op. U bevindt zich op het applicatieframework. Dit is de basis voor alle apps. Het fungeert als verbinding tussen uw apps en de rest van het besturingssysteem.
Ontwikkelaars gebruiken de Android Application Programming Interface (API) om apps te bouwen die met deze laag communiceren. Ze leren de API-regels. Ze hoeven zich geen zorgen te maken over de specifieke hardwarespecificaties van elke tablet. Het raamwerk overbrugt de kloof.
Wat je ziet
Als laatste de bovenste laag. De gebruikersinterface. Alle apps. Dit is wat de gemiddelde gebruiker ziet. Flitsende animaties. Interacties. Tikken en vegen.
Maar onder dat glanzende oppervlak zit veel code. Veel techniek. Veel lagen werken in stilte.
Vervolgens bekijken we waar u op moet letten bij het kopen van een Android-tablet.
De leercurve en de kostenrealiteit
Het kopen van een Android-tablet is niet hetzelfde als het aanschaffen van de nieuwste iPad. Je stapt in een gefragmenteerd ecosysteem. Er is een leercurve. Het is echt. Je navigeert door menu’s die anders aanvoelen, gaat om met instellingen die verspreid zijn, en krijgt te maken met een interface die prioriteit geeft aan flexibiliteit boven pure intuïtie.
Dan is er de prijs.
Apple houdt zijn prijzen strak. Android-fabrikanten? Ze wierpen een breed net uit. Je vindt tientallen opties van Samsung, Lenovo, Amazon en anderen. Prijzen variëren enorm. De oude regel geldt: je krijgt waar je voor betaalt. Goedkope tablets maken vaak gebruik van plasticachtige materialen en worden geleverd met verouderde Android-versies.
Dit brengt ons bij de software. Als je moderne apps wilt draaien, heb je een recente versie van Android nodig. Oudere tablets zijn mogelijk hardwarematig vergrendeld en kunnen niet verder updaten dan een bepaalde versie. Dit beperkt uw app-keuzes aanzienlijk. Koop geen steen die de nieuwste Netflix- of Chrome-update niet kan downloaden.
Hardwarecontroles die er echt toe doen
Specificaties zijn belangrijk. Niet alleen de processorsnelheid, maar ook de fysieke kenmerken.
Wil je FaceTime op Android? (Of gewoon videochatten via WhatsApp/Zoom). Je hebt een camera aan de voorkant nodig. Niet alle tablets hebben er één. Sommige budgetmodellen bezuinigen hier.
Opslag is een andere valkuil. Interne opslag raakt snel vol. Als je films, muziek of zware apps opslaat, zoek dan naar uitbreidbare opslag. Een SD-kaartsleuf is je vriend. Het is een tastbaar kenmerk dat de levensduur van het apparaat verlengt.
Connectiviteit is van groot belang voor reizigers.
Heb je internet nodig onderweg? Wi-Fi is niet altijd beschikbaar. Een mobiele antenne voegt flexibiliteit toe. Maar controleer het prijskaartje. Mobiele modellen kosten meer. En vergeet de lopende kosten niet. Je hebt waarschijnlijk een afzonderlijk data-abonnement van je provider nodig. Is dat het waard voor jouw levensstijl?
Grootte, scherm en oordeel
Vormfactor is persoonlijk.
Wil je dat er iets in een jaszak past? Ga klein. Een 7-inch of 8-inch tablet is zeer draagbaar.
Wilt u schermvastgoed? Ga groot. Een 10-inch of 12-inch scherm is beter voor video-inhoud en mediaconsumptie. Er is geen ‘beste’ maat. Alleen de juiste maat voor jouw handen en jouw gewoontes.
Sla de beoordelingen niet over
Lees beoordelingen. Allemaal.
Hardwareontwerpen vertonen gebreken. Software-implementaties bevatten bugs. Een snelle scan van gebruikersrecensies kan u ervan weerhouden een tablet te kopen met een vreselijk luidsprekerrooster of een scherm dat alleen onder vreemde hoeken werkt. Ontvang meningen uit meerdere bronnen. Technische blogs, forums, gebruikerscommentaren. Verwijs ernaar.
Vind jouw pasvorm
De markt is verzadigd. Dat is eigenlijk goed nieuws.
Er is een Android-tablet voor elke behoefte. Je hoeft alleen maar eerst die behoeften te definiëren. Vraag voordat u naar de winkel gaat:
- Kan ik overweg met een niet-intuïtieve interface?
- Wat is mijn budgetplafond?
*Heb ik mobiele data nodig? - Is ondersteuning voor SD-kaarten niet onderhandelbaar?
- Welk schermformaat past in mijn tas?
Beantwoord deze. Negeer de hype. Het juiste apparaat is er. Je hoeft alleen maar het geluid te negeren om het te vinden.
