Je ziet Microsoft niet vaak een geheel nieuwe categorie hardware uitvinden. Toch waren ze daar op de CeBIT 2006 in Hannover, Duitsland, waar ze de wereld het Origami Project lieten zien. Het was niet zomaar een teaser. Het was de onthulling van een concept dat uiteindelijk de Ultra-mobile PC of UMPC zou worden.
Het idee was simpel maar gedurfd. Microsoft werkte samen met hardware- en softwarebedrijven om een apparaat te bouwen dat zich in het lastige midden tussen een PDA en een tablet-pc bevond. Het draaide op een standaard Windows-besturingssysteem. En het zou minder dan $ 1000 kosten.
Origami begon als een codenaam. Het team vond het zo leuk dat ze het voor de openbare website bewaarden. Eén manager had een zwak voor de Japanse cultuur. De naam verwijst naar die ingewikkelde papieren sculpturen. Het paste bij het kleine, opvouwbare karakter van het apparaat dat ze aan het bouwen waren.
De behoefte was duidelijk: kleiner dan een notebook, slimmer dan een PDA.
Gartner, het IT-onderzoeksbureau, heeft de blauwdruk voor deze nieuwe ruimte uiteengezet. Ze wilden niet alleen speelgoed. Ze wilden een serieuze concurrent. De doelstellingen waren specifiek.
- Een batterijduur van acht uur.
- Een prijs onder de $400.
- Inhoudbundels van Intel en Microsoft die echt logisch waren.
- Een betere shell die bovenop Windows Vista draait.
- Echte tekstinvoermethoden die niet afhankelijk waren van duimtypen.
- Dock-and-go-synchronisatie waarvoor vrijwel geen gebruikersinspanning nodig was.
- Aanhoudend momentum van zowel Microsoft als Intel.
Dit zijn nobele doelstellingen. Maar de werkelijkheid loopt vaak achter op de visie. De eerste UMPC-eenheden zouden niet al deze punten halen. Sommige functies zouden ontbreken. Andere zouden vertraging oplopen.
We kijken naar wat Microsoft van plan is voor het UMPC-landschap. Ook kijken we naar wat er nog op de tekentafel lag. Hoe deze computers daadwerkelijk werkten, is van belang. Ze verschillen op fundamentele manieren van tablets. Ze verschillen net zo veel van PDA’s.
Ultra-mobiele pc-software
De meeste mensen verwarren ultramobiele pc’s met high-end PDA’s. Ze zijn niet hetzelfde.
Neem de Palm Treo 700w. Het draait op Windows Mobile. Dat is een uitgekleed, mobielspecifiek besturingssysteem. Apps die ervoor zijn gebouwd, zijn lichtgewicht. Ze zijn ontworpen voor kleine schermen. Ze hebben niet de kracht van een volledige desktopomgeving.
Het UMPC is anders. Er wordt normaal Windows Vista op uitgevoerd.
Geen mobiele versie. Geen ingekorte editie. Het standaard besturingssysteem dat op miljoenen desktops en laptops te vinden is.
Dit onderscheid verandert alles.
Waarom standaard Windows een gamechanger is
Met Windows Mobile moeten ontwikkelaars applicaties herschrijven. Ze moeten optimaliseren voor kleine touchscreens. Ze moeten functies verwijderen.
Het UMPC vraagt daar niet om.
Het draait op kant-en-klare Windows-software. Geen wijzigingen. Geen speciale edities. Alleen de apps die u al kent.
De enige extra laag? Origami-ervaring.
Deze suite voegt ondersteuning voor tablets en touchscreens toe. Het verandert niets aan de kernervaring. Het zorgt er gewoon voor dat de interface werkt met hardware waarvoor Microsoft oorspronkelijk niet heeft ontworpen.
U krijgt volledige desktopkracht. In een zakformaat verpakking.
De hardwarerealiteit
Microsoft beloofde niet alleen software. Ze lieten hardware zien.
De aangekondigde UMPC’s zijn klein.
- Gewicht: minder dan twee pond.
- Scherm: zeven inch.
Dat is geen tablet. Niet echt.
Huidige tablet-pc’s van Motion of Fujitsu zijn groter. Zwaarder. Omvangrijk.
Dan is er de Aopen MiniPC. Het is een bureaublad. Geen scherm inbegrepen. De rest moet je bouwen.
De OQO-pc bestaat. Maar het is nog kleiner.
Het UMPC zit in het gat.
Het is groter dan de OQO. Kleiner dan een tablet. Lichter dan een laptop.
En het is goedkoper.
Typische tablets kosten een fortuin. Het UMPC ondermijnt ze.
Niet zomaar een iPod-moordenaar
Michael Gartenberg van Jupiter Research had het bij het juiste eind.
“Origami is niet per se een iPod-killer, het is eerder een nieuwe klasse apparaten die zal concurreren met andere apparaten die ongeveer hetzelfde kosten.”
Dat is de sleutel.
Het gaat niet alleen om muziek. Of media.
Het gaat over concurrentie.
Draagbare mediaspelers. Spelconsoles. GPS-eenheden.
Deze staan nu allemaal onder druk.
Denk eens terug aan pc’s met tv-tuners. Voordat MCE (Media Center Edition) bestond. De hardware was er. De software was niet uniform.
MCE bracht de 3 meter lange gebruikersinterface. De ervaring op het grote scherm.
Origami brengt de 10-inch gebruikersinterface.
Het is dichtbij. Persoonlijk. Direct.
Je kijkt niet vanaf de andere kant van de kamer. Je houdt het vast.
Die nabijheid verandert de manier waarop software werkt. Hoe gebruikers met elkaar omgaan.
Is het een laptopvervanger?
Misschien nog niet.
Maar het is zeker geen speelgoed.
De marktkloof
Geen enkele fabrikant had dit segment.
Niet echt.
Tablets waren een niche. Duur. Langzaam.
Laptops waren te groot.
PDA’s waren te beperkt.
Het UMPC vult de leegte.
Windows Vista draait erop. Origami Experience versterkt het.
Je krijgt vertrouwde software. Nieuwe vormfactor.
Lager
Microsoft danst al jaren rond het idee van een touchscreen-tablet. Windows-tablet-pc’s liggen al bijna tien jaar op de markt, maar ze hebben nooit echt de massamarkt aangegrepen. Nu, met de komst van de Ultra-Mobile PC (UMPC), kiest het bedrijf voor een andere aanpak. Het is niet zomaar een opnieuw verpakte laptop. Het is een duidelijke stap voorwaarts in de hardware-evolutie.
De invoermethode is waar dingen interessant worden. Volgens Bill Mitchell, senior programmamanager bij Microsoft, bieden deze apparaten een trifecta aan interactiemogelijkheden. U kunt het aanraakscherm gebruiken als een QWERTY-toetsenbord op het scherm met behulp van “Dial Keys” voor navigatie. Met een stylus kunt u aantekeningen maken. Of u kunt een traditioneel toetsenbord aansluiten via USB of Bluetooth.
Niet elke leverancier garandeert Bluetooth-ondersteuning bij de eerste uitrol, maar de meeste beloven dit naast verschillende USB- en Bluetooth-toetsenborden. De opstelling bootst het huidige tablet-pc-landschap na: sommige worden geleverd met geïntegreerde toetsenborden, maar ze maken allemaal pen- of toetsenbordinvoer mogelijk.
hardwarespecificaties en connectiviteitspoorten
De hardwarelijst voor deze UMPC’s is verrassend robuust voor zulke kleine machines. We hebben het niet alleen over Wi-Fi en USB. De geplande havens zijn onder meer:
- Bekabelde Ethernet- en WiFi-netwerkconnectoren
- Compact Flash-kaartsleuven
- USB v 2.0-poorten
- Een externe VGA-monitorpoort
- Audioknoppen en aansluitingen
- Ondersteuning voor stereomicrofoons met ingebouwde ruisonderdrukking en echo-onderdrukking
- Een afstandsbediening specifiek voor de Media Center PC-applicatie
Onder de motorkap vind je een mix van processors. Intel Celeron M- en Intel Pentium M-chips liggen op tafel. VIA C7-M-processors maken ook deel uit van de mix. Als je op AMD hoopte, houd dan niet je adem in. Er zijn nog geen AMD-chipsets in de aangekondigde plannen.
de 7-inch beeldschermstrategie
De ontwerpfilosofie van Microsoft is hier geworteld in kostenbesparingen door middel van standaardisatie. Ze wilden geen aangepast scherm in gebruik nemen. Ze wilden kant-en-klare displays die al in de gewone consumentenelektronica worden gebruikt. Het resultaat is een 7-inch VGA-scherm met een native resolutie van 800 x 480. Het kan 800 x 600 aan, maar verwacht enig kwaliteitsverlies.
Otto Berkes, programmamanager bij Microsoft, legde de redenering uit in een kranteninterview. De vormfactor draait om dit specifieke paneelformaat. Waarom iets nieuws bouwen als de industrie al een standaard heeft? Het 7-inch paneel is alomtegenwoordig. Het is het standaardformaat voor draagbare dvd-spelers en auto-entertainmentsystemen. Brede adoptie betekent lagere kosten.
Deze aanpak staat in schril contrast met bestaande Motion Computing-tablets. Deze apparaten maken gebruik van contrastrijke, niet-verblindende, actieve digitizers. De pen is daar koning. Je kunt niet zomaar op het scherm tikken. De UMPC-schermen zijn algemene touchscreens. Je kunt een vinger gebruiken. Je kunt een stylus gebruiken. U kunt een pendop gebruiken. Het is flexibeler.
Bert Haskell, productmanager voor Motion Computing, merkte op dat hun 8,4-inch beeldschermen zijn gebouwd voor oudere bedrijfstoepassingen. Deze apps vereisen vaak een SVGA-resolutie (800 x 600). De UMPC-schermen zijn met hun breedbeeldverhoudingen ontworpen voor het bekijken van films. Ze geven prioriteit aan mediaconsumptie boven bedrijfsprecisie.
Welk apparaat wint? Het hangt ervan af of u oude bedrijfssoftware moet gebruiken of gewoon onderweg HD-inhoud wilt bekijken. De UMPC offert enige precisie op voor veelzijdigheid en prijs. De traditionele tablet levert veelzijdigheid op voor robuuste, professionele invoernauwkeurigheid.
De markt splitst zich. De ene kant wil bedrijfstools die werken als desktops. De ander wil draagbare mediacentra die ook dienst kunnen doen als computers. Microsoft zet met het UMPC in op dat laatste. Het is een gok op consumentengewoonten die verschuiven naar aanraking en media.
We zullen zien of de 7-inch vormfactor stand houdt. Of als gebruikers ondanks de kostenimplicaties uiteindelijk grotere schermen zullen eisen. De hardware is klaar. De vraag is of het software-ecosysteem gelijke tred zal houden.
De realiteitscheck van de batterij
Energiebeheer is niet alleen een functie voor UMPC’s. Het is het verschil tussen een bruikbaar stuk gereedschap en een steen.
Vóór de lancering waarschuwden analisten en Microsoft-insiders dat deze apparaten stroom zouden verslinden. De boosdoener is vaak het beeldscherm. Een zeven-inch scherm vraagt aanzienlijk meer energie dan kleinere vormfactoren. Het resultaat? De meeste UMPC’s leveren tussen de twee en zes uur runtime.
Dat is niet genoeg voor een standaard achturige werkdag.
Michael Gartenberg van Jupiter Research bracht het tekort rechtstreeks aan het licht. Hij merkte op dat de levensduur van de batterij het ontbrekende stuk is. Zonder een batterij met een hogere capaciteit hebben deze machines moeite om te functioneren als ‘lifestyle-apparaten’ die de hele dag meegaan.
Vergelijk dit met grotere notebooks. Sony, Fujitsu en Motion Computing bieden apparaten met meer dan drie uur looptijd. Ze bereiken dit door fysiek voordeel: een groter chassis maakt grotere batterijen mogelijk. UMPC’s missen simpelweg dat vastgoed.
De tegenzet van Microsoft omvat agressieve energiebeheerstrategieën. Ze hebben een snelle opstartvolgorde geïmplementeerd. Deze ingebouwde OS-modus zorgt voor het afspelen van media zonder een volledige opstart te activeren.
AVS-multimediamodus uitgelegd
Hoe werkt dit eigenlijk in de praktijk?
Dustin Hubbard van Microsoft heeft de oplossing op zijn blog beschreven. De Samsung UMPC is voorzien van een driewegschakelaar.
- Aan
- Uit
- AVS-multimedia
De derde optie is de sleutel. AVS Multimedia start op in een ingebedde staat. Het bootst Windows XP Embedded-gedrag na. U krijgt direct toegang tot films, muziek en foto’s.
“Dat geeft je twee voordelen; vermoedelijk een betere levensduur van de batterij omdat er niet zoveel services op de achtergrond draaien en een snelle opstart bij koude start voor alleen mediagebruik.” – Dustin Hubbard
U hoeft niet te wachten op een volledige besturingssysteemlading. De wisselwerking is eenvoud. Je offert achtergronddiensten op voor snelheid en uithoudingsvermogen. Het is een pragmatisch compromis voor een apparaat met beperkte interne ruimte.
Touch Pack-verbeteringen
Waarom het Touch Pack van Microsoft belangrijk is voor UMPC-gebruikers
Voor gebruikers die computergebruik in apparaten van palmformaat stopten, voelden de standaard Windows-interfaces onhandig aan. Microsoft heeft dit aangepakt met het “Touch Pack”, een gespecialiseerde reeks verbeteringen aan het besturingssysteem die speciaal voor het UMPC-platform is ontworpen. Het doel was simpel: de touchscreen-ervaring daadwerkelijk bruikbaar maken. Het was niet zomaar een patch; het was een totale herziening van de manier waarop u omgaat met pc’s met een klein scherm.
Het pakket bevat vijf verschillende toepassingen. Je krijgt een programmastarter, algemene verbeteringen aan de gebruikersinterface, een “Brilliant Black”-skin voor Media Player, een Sudoku-spel en kiestoetsen. Kiestoetsen zijn bijzonder belangrijk. Het is een duimgebaseerd schermtoetsenbord dat is gebouwd voor tekstinvoer op kleine schermen. Zonder dit op een UMPC typen was een nachtmerrie. Hiermee kunt u daadwerkelijk e-mails verzenden of documenten schrijven zonder uw vingers te verwringen.
“Momenteel is het Touch Pack alleen beschikbaar voor UMPC-gekwalificeerde computers en alleen als OEM-voorinstallatie”, aldus Hubbard. Deze exclusiviteit is belangrijk. Je kunt het niet zomaar downloaden en op een standaardlaptop zetten. Het is ontworpen voor pc’s met een kleine vormfactor waarbij schermruimte kostbaar is.
Navigatie optimaliseren voor kleine schermen
Mitchell van Microsoft legde de kernfilosofie uit. De software optimaliseert de gebruikersinterface van het aanraakscherm om de navigatie te vereenvoudigen. Als je onderweg bent, heb je geen tijd voor fijne motoriek. Het pakket elimineert de noodzaak voor precisie.
Het middelpunt is de aanpasbare Program Launcher. Het organiseert software in categorieën. Het maakt gebruik van grote knoppen en pictogrammen. Hierdoor kunt u eenvoudig uw favoriete applicaties vinden en openen. De meeste marketingscreenshots van UMPC’s tonen exact dit beeld. Het is het gezicht van de hardware.
“Microsoft Touch Pack voor Windows XP-software optimaliseert de gebruikersinterface van het aanraakscherm voor UMPC’s om de navigatie en het gebruiksgemak onderweg te vereenvoudigen.”
Onder de motorkap: raak verbeteringen en media aan
Naast de draagraket zijn er structurele veranderingen. “Touch Improvements” is het hulpprogramma dat ongeveer tien verschillende instellingenwijzigingen in Windows verwerkt. Het verbreedt de schuifbalken. Het vergroot de knoppen Minimaliseren en Maximaliseren. Het forceert ook mappen in miniatuurweergave. Dit zijn geen cosmetische aanpassingen. Het zijn functionele benodigdheden. Een standaard schuifbalk is te dun om met een vinger te raken. Het pakket lost dat op.
Dan is er ‘Brilliant Zwart’. Dit is een nieuwe skin voor Windows Media Player. Het vult het scherm van het apparaat met grote bedieningselementen. Je krijgt grote knoppen voor afspelen, stoppen en volume. Navigeren door media op een klein scherm impliceert meestal het zoeken naar kleine pijlen. Hier zijn de bedieningselementen prominent aanwezig. Je tikt op wat je nodig hebt. Geen giswerk.
Deze wijzigingen beantwoorden een specifiek gebruikersprobleem. Standaard Windows XP is gebouwd voor muizen en toetsenborden. UMPC’s hadden een andere aanpak nodig. Het Touch Pack voorzag daarin. Het voegde niet alleen functies toe. Er werd opnieuw nagedacht over interactie. Voor early adopters van kleine pc’s was dit het verschil tussen een nieuwigheid en een tool.
Hoe DialKeys duimtypen optimaliseert voor kleinere schermen
Het derde item in de Touch Pack-serie is DialKeys, een tool ontwikkeld door Fortune Fountain Ltd. Het doel ervan? Laat je typen met je duimen. Het is ontworpen om het invoeren van URL’s, e-mailadressen en andere tekstrijke reeksen minder pijnlijk te maken.
Hubbard legt de werking uit op zijn blog. De software heeft een standaard QWERTY-indeling en splitst deze in het midden. Je houdt het apparaat met twee handen vast. Je duimen doen het werk.
“Het is even wennen, maar mensen zijn altijd verbaasd als ze het een dag of twee gebruiken, hoe goed ze ermee kunnen typen”, schrijft Hubbard.
De lay-out is op het eerste gezicht niet intuïtief. Er zijn voldoende schermafbeeldingen online als je deze wilt zien voordat je het probeert. Maar zodra je de tweeduimmethode toepast, begint het spiergeheugen snel te werken.
Waarom doet dit er toe? Omdat het typen van lange reeksen op een klein scherm een hele klus is. DialKeys maakt er een relatief soepel proces van. Je moet gewoon voorbij de aanvankelijke onhandigheid komen.
Het Touch Pack wordt afgesloten met een Sudoku-spel. Het is niet zomaar een haven. De ontwikkelaars hebben de interface specifiek afgestemd op aanraakinvoer en stylusgebruik. Je tikt op cijfers. Je sleept ze. De reactie voelt onmiddellijk. Er is geen latentie. Voor een apparaat dat zo klein is, is het interactiemodel belangrijker dan de graphics.
Wie bouwt het?
Nu richten we ons op de hardwarerealiteit. We hebben de software klaar. De vraag is wie deze eenheden assembleert. Het productielandschap voor UMPC’s (Ultra-Mobiele PC’s) is gefragmenteerd. Je krijgt geen massaproductievolume zoals bij een smartphone. Dit zijn runs met een laag volume.
Dit heeft invloed op alles, van de inkoop van componenten tot de eindassemblage. Sommige regio’s hebben lagere arbeidskosten, maar supply chain-logistiek kan een nachtmerrie worden. We kijken naar een nichemarkt. Niche betekent niet goedkoop. Het betekent vaak duur vanwege de lage schaalvoordelen.
De realiteit van het prijskaartje
De kosten gaan niet alleen over de stuklijst. Het gaat om het businessmodel. Wie neemt het risico met betrekking tot deze inventaris?
- Een laag volume drijft de kosten per eenheid op.
- Gespecialiseerde componenten voor aanraakinterfaces zorgen voor premiumprijzen.
- Software-optimalisatie (zoals het Sudoku-pakket) is een toegevoegde waarde, geen kostenbesparing.
Verwacht een hogere prijs dan je zou zien voor een tablet. Dit is geen standaardapparaat. Het is een gespecialiseerd hulpmiddel. Door de productiebeperkingen zijn de marges krap. Of de prijzen worden opgeblazen om het risico te dekken.
Wat dit betekent voor gebruikers
Het laatste Sudoku-spel in het Touch Pack duidt op intentie. Het apparaat is ontworpen voor interactie. Niet typen. Geen muisklikken. Tik en sleep. Als u deze UMPC koopt, koopt u een specifieke gebruikerservaring. U accepteert de kosten van die exclusiviteit.
De productiepartners bepalen de beschikbaarheid. De kosten zullen bepalen wie er daadwerkelijk een koopt. Het is een balans. Eén die zelden in het voordeel van de consument uitslaat.
De hardwareoorlogen: Intel, VIA en wie verkoopt er eigenlijk?
Hoewel de industriestandaard snel werd bepaald door Intel-chips in machines van Samsung, Asus en Founder, was de markt niet helemaal uniform. PaceBlade Japan besloot zijn eigen weg in te slaan met de SmartCaddie, een UMPC aangedreven door een VIA Technology-processor. Het herinnerde ons eraan dat de ultramobiele ruimte nog steeds een voor iedereen toegankelijke architectuur was.
De prijs werd de directe differentiator. Samsung’s Q1 lag in het tweede kwartaal van 2006 in de schappen. Je kon hem kopen voor $ 1.099. Dat is een hoge toegangsprijs voor een apparaat dat niet eens een telefoon had. Vergelijk dat eens met de TabletKiosk eo v7110, vervaardigd door AMtek en verkocht in de VS voor $ 899. Het was goedkoper. Nog steeds duur, maar goedkoper. Asus en Founder werd beloofd dat ze later beschikbaar zouden komen, terwijl Motion Computing zweeg. Ze hadden geen UMPC-aankondiging.
Waarom ondernemingsgiganten aan de zijlijn bleven staan
Motion Computing trok zich niets aan van de hype. Ze waren al bezig met het verplaatsen van metaal, alleen niet in de consumentenrichting die Microsoft wilde. Bert Haskell, een sleutelfiguur bij Motion, zag de UMPC-trend als validatie. Het bevestigde wat ze al wisten over mobiliteit. Klanten wilden een hogere mobiliteit. Ze wilden hun werk buiten kantoor brengen.
“We zien het als een validatie en versterking van waar we heen gingen met tablet-pc’s”, legt Haskell uit. “Het is mooi om te zien dat Microsoft eenzelfde soort visie creëert voor een consumentgericht product.”
Maar visie is geen omzet. Motion richt zich op bedrijven. Verkoopkrachten. Ziekenhuispersoneel. Ze rusten professionals uit die kracht nodig hebben, en niet alleen draagbaarheid. Hun tablets worden geleverd met Pentium M CPU’s, harde schijven van 60 GB en 1 GB RAM. Dat is zware hardware voor een zware lift. Ze begrijpen de behoeften van ondernemingen omdat ze daaraan voldoen.
“We hebben een aanzienlijk andere focus, omdat we kijken naar krachtige enterprise computing”, aldus Haskell. “We richten ons momenteel niet op consumentenmarkten. Als en wanneer we besluiten die overstap te maken, zou dat een behoorlijk belangrijke verandering voor ons zijn.”
Ze hebben de trend niet afgewezen. Ze wachtten gewoon tot het voorbij de gadgetfase zou komen.
Vista, stuurprogramma’s en het UX-probleem
Microsoft had een belofte te houden. Zodra Windows Vista uitkwam, zouden UMPC’s een versie ervan draaien. Het besturingssysteem was nog niet af, dus definitieve claims waren onmogelijk. Maar het traject was duidelijk.
“De Vista-vereisten zijn nog niet bekend, maar realistisch gezien zouden de eenheden, als ze de hardwarespecificaties hebben die Vista vereist, deze moeten kunnen draaien”, aldus Hubbard van Microsoft.
Hier is de vangst. Het uitvoeren van het besturingssysteem betekent niet dat de gebruikerservaring werkt. Het UMPC draait een tabletversie van XP, maar dat betekent niet dat elke tablet-app op het kleine scherm past. In feite doen de meesten dat niet.
“Voor alle duidelijkheid: niet alle apps die geschikt zijn voor tablets zullen zinvol zijn op een UMPC en niet alle UMPC-apps zullen zinvol zijn op een traditionele tablet”, gaf Hubbard toe. “De kleine vormfactor en de aanraakinteractie van UMPC betekent dat je, om een echt geweldige gebruikerservaring te hebben, je gebruikersinterface moet ontwerpen om echt van die middelen te profiteren.”
Ontwikkelaars konden hun desktop-apps niet zomaar verkleinen. Ze moesten opnieuw nadenken over aanraking. Als UMPC’s een vlucht zouden nemen, zouden we gedifferentieerde toepassingen zien. Software gebouwd voor aanraking, niet voor muisklikken. Microsoft bouwde deze verbeteringen in de eenheden, in de hoop dat het ecosysteem zou volgen.
De prijs die het zou kunnen redden (of doden).
Er werd verwacht dat UMPC’s in een vreemde middenweg zouden belanden. Goedkoper dan de meeste tablets. Duurder dan de meeste PDA’s. Maar de prijs was het probleem dat analisten wakker hield.
Bob O’Donnell van IDC zei het botweg. Prijs is belangrijk.
“Voor mij is een van de belangrijkste dingen hierbij de prijs”, aldus O’Donnell. “Als het minder dan $ 500 kost, is het een chique gadget. Mensen geven zoveel uit aan iPods. Er bestaat dus het gevoel dat het, tegen een lage prijs, heel interessant en erg aantrekkelijk zou kunnen zijn.”
Denk na over de context. Overal ontstonden gratis WiFi-netwerken. U kunt een UMPC gebruiken voor een volledige browse-ervaring. Probeer dat eens op een twee-inch mobiele telefoonscherm. Het was een verschrikkelijk nutteloze ervaring. Mensen wilden overal en altijd toegang tot informatie. Maar ze waren niet bereid er duizend dollar voor te betalen.
Scott Fulton van TGDaily.com somde de tekortkomingen op zonder suikerlaagje. Het UMPC was te groot voor een portemonnee. Er kon niet worden gebeld. Het ontbrak een discrete manier om verbinding te maken met de buitenwereld. Het was enigszins duur. En misschien wel het meest onverwachte van allemaal: het was hongerig naar macht.
De levensduur van de batterij was de moordenaar. Als fabrikanten geen enkele uren looptijd konden krijgen, was het apparaat een presse-papier. Als de kosten niet onder de $ 1.000 daalden, was het een nichespeelgoed. Als de aanraakervaring voor nieuwe gebruikers onhandig aanvoelde, was het een mislukking.
Het zal niet eenvoudig zijn om al deze doelen te bereiken. Maar er was voldoende belangstelling. Het formaat was aantrekkelijk. Het idee was verleidelijk. Of het blijft hangen, hangt nog steeds in de lucht.
Microsoft is een marketingmachine. Het kostte hen meer dan een jaar om een geloofwaardige campagne voor het UMPC op te bouwen. Ze maakten gebruik van blogs. Ze lieten berichten achter tijdens de keynotes van Bill Gates. Ze brachten een korte conceptvideo uit die viraal ging. Onbedoeld, zo lijkt het.
“Origami” was de codenaam. Microsoft gebruikte het vóór de CeBIT-aankondiging. De naam bleef hangen. Verkopers noemen UMPC’s nog steeds ‘Origami’. Microsoft gebruikt het op hun teamblog. Het staat op hun communitysite.
Het bedrijf begon met bloggen. Toen was het populair. Projectleden hielden de teamblog bij. Ze bouwden buzz op. Ze zorgden voor opwinding. Dit was een virale marketingcampagne. Het doel was gemeenschap. Ze wilden dat ongelijksoortige spelers samenkwamen op een gemeenschappelijk platform.
Het team blogt nog steeds. De website heeft een actief forum. Gebruikers debatteren over functies. Ze maken ruzie over beloften voor vroege eenheden.
Dustin Hubbard, Microsoft Mobile PC-manager, zei het botweg. Hij zei dat het idee begon als een kleine inspanning van de basis. Het was bedoeld om interesse in het UMPC te wekken.
“Jongen, hebben we dat gedaan! Over het geheel genomen was de campagne een succes dat onze stoutste verwachtingen overtrof en eerlijk gezegd misschien een beetje te succesvol.”
Dat is het probleem. Ze deden het te goed. Het gezoem werd lawaai. Het platform werd een meme. En nu, proberen een niche-apparaat aan een mainstream publiek te verkopen? Dat is moeilijk te verkopen. De hype stierf weg. De apparaten hadden te weinig vermogen. De prijs was te hoog. Maar de marketing? Dat was een masterclass in onbedoelde gevolgen.
Microsoft houdt vol dat de timing een toevalstreffer was. Het bedrijf was van plan zijn Ultra-mobile PC (UMPC) op 9 maart 2006 te onthullen, en had een aanlooptijd van twee weken nodig om momentum op te bouwen. Ze kozen 23 februari om het geluid te starten. Apple koos toevallig precies dezelfde datum voor een van zijn eigen grote aankondigingen.
Puur toeval. Dat beweert het projectteam.
Het videolek van de “digitale keuken”.
De echte motor van de hype was niet het persbericht. Het was een filmpje.
De clip, gemaakt door de productiegroep Digital Kitchen, was een conceptstuk. Het was ruim een jaar oud toen het in de pers verscheen. Microsoft heeft het oorspronkelijk alleen gebouwd voor interne weergave. Het was nooit bedoeld voor het publiek.
De beelden zijn vaag. Je ziet close-ups van een klein apparaatje in zakformaat. Een gebruiker mixt muziek. Een ander speelt spelletjes. Iemand anders maakt tekeningen.
Eén scène trok ieders aandacht. Het lijkt erop dat iemand Halo speelt op een UMPC-achtig apparaat.
“De video, die uitsluitend bedoeld was om door Microsoft-medewerkers te worden bekeken, liet ons uiteindelijke doel zien om alle Windows-software op deze ultramobiele vormfactor te draaien. In deze eerste release zul je je echter waarschijnlijk vooral beperken tot casual games”, schreef Dustin Hubbard.
Microsoft zegt dat de hype rond de video volkomen onverwacht was. Niemand bij het bedrijf wist dat het openbaar was. Iemand heeft het gevonden via een zoekopdracht op internet en het gepost.
“Beide gebeurtenissen zijn misschien toevallig gebleken, maar als ik eerlijk ben, was het niet gepland. De ontdekking van de video zorgde ervoor dat onze buzz-campagne van een tech-enthousiasteling naar de reguliere media werd gebracht.”
Dat ene lek veranderde het gesprek. Het bracht UMPC van een niche-tech-nieuwsgierigheid naar een mainstream onderwerp.
Wat is een UMPC en hoe past het daarin?
De ultramobiele pc staat in een drukke ruimte. Het concurreert met smartphones, laptops, netbooks, ultrabooks en tablets.
Het doel was eenvoudig. Voer volledige Windows-software uit in een kleine vormfactor.
De realiteit was anders. Vroege versies hadden moeite met de levensduur van de batterij en de verwerkingskracht. Halo? Een fantasie. Casual spellen? Dat was de limiet.
De hardware achter de hype
Het “Origami”-project van Microsoft leidde tot echte apparaten. De Samsung Q1 werd het bekendste voorbeeld.
Intel leverde de Atom-processor. Het is speciaal ontworpen voor deze klasse apparaten. Laag vermogen. Kleine voetafdruk.
De UMPC-gemeenschap groeide rond deze hardwarebeperkingen. Liefhebbers hebben de firmware aangepast. Ze onderzochten wat er mogelijk was binnen de hardwarelimieten.
Waarom de timing ertoe deed
De botsing met de aankondiging van Apple dwong Microsoft zijn visie publiekelijk te verdedigen.
Critici noemden het speelgoed. Een gimmick.
Voorstanders zagen een nieuwe categorie. Een brug tussen de telefoon en de laptop.
Het videolek heeft dat debat versneld. Het toonde het potentieel, ook al was de uitvoering ruw.
Waar woont het UMPC nu?
De term “UMPC” vervaagde. De categorie versplinterde.
Netbooks namen de onderkant over. Tablets namen de mobiele ruimte in beslag. Laptops bleven dominant.
Maar de visie bleef bestaan. Klein, krachtig, altijd verbonden.
Meer over de technologie
- Hoe pc’s werken
- Hoe PDA’s werken
- Hoe laptops werken
- Hoe monitoren werken
- Hoe besturingssystemen werken
- Hoe WiFi werkt
- Hoe Bluetooth werkt
Gerelateerde links
- Het origamiproject
- Ultra-mobiele pc-hardware
- Intel Ultra-mobiele pc
- UMPC-gemeenschap
- Samsung Q1 UMPC
Bronnen
- Blokkeer, Ryan. “Microsoft’s Origami-project.” Engadget, 24 februari 2006.
- Malaka, Yazan. “Microsoft’s Origami Project: uiteindelijk een ultramobiele pc.” TechHash, 9 maart 2006.
- Microsoft: ultramobiele pc
- Rijker, Thomas. “Hands-on met de Samsung Q1 / Origami.” Engadget, 8 maart 2006.
- UMPC-gemeenschap
- “Zal UMPC een goede plek bereiken?” Incrementele Blogger, 15 maart 2006.
