Hij arriveerde in Australië met een militaire commissie en vertrok als architect van het publieke omroepsysteem.
Sir Charles Moses leidde niet alleen het ABC. Hij heeft het gebouwd.
Moses werd in 1900 geboren in Little Hulton, Lancashire en sneed zijn tanden aan de Royal Military College in Sandhurst. In 1918 kreeg hij een opdracht, werd hij gestationeerd in Ierland en leidde hij een gedisciplineerd, gestructureerd leven. Toen kwam 1922. Hij emigreerde. Het militaire verleden bleef, althans tijdelijk, achter.
Snel vooruit naar 1930. Moses sloot zich aan bij het ABC als radiosportomroeper. Dat is waar de meeste mensen verwachten dat het verhaal zal blijven. Maar hij draaide zich snel om. Hij werd nieuwsanalist. Zijn stem droeg gewicht. Zijn analyse doorbrak de ruis. Het netwerk merkte het.
In 1935 werd hij gepromoveerd tot algemeen directeur van de gehele omroepdienst.
Dit is waar de echte verschuiving plaatsvond. Moses beheerde niet alleen de inhoud. Hij breidde zijn bereik uit. Hij maakte van een verzameling lokale zenders een samenhangend, landelijk bedrijf. Hij begreep dat uitzenden niet alleen maar over het overbrengen van geluid ging. Het ging over het verbinden van een uitgestrekt, dunbevolkt continent.
Toen kwam televisie.
In 1956 opende Moses de eerste nationale televisiedienst van Australië. Timing was alles. Hij lanceerde het net op tijd voor de Olympische Spelen in Melbourne. De wereld keek toe. Het ABC was eindelijk op het scherm.
Zijn leiderschapsstijl was pragmatisch. Direct. Hij leed niet onder dwazen, en hij leed niet onder inefficiëntie. Hij bouwde systemen die lang meegingen.
Toen hij in 1965 met pensioen ging bij het ABC, verdween hij niet in de vergetelheid. Hij richtte de Asian Broadcasting Union op. Tot 1977 was hij algemeen directeur. Hij gaf niet alleen vorm aan de Australische media, maar ook aan het regionale landschap.
Erkenning volgde op het werk. In 1954 werd hij benoemd tot Commandeur in de Orde van het Britse Rijk. In 1961 werd hij geridderd.
Hij stierf in Sydney in 1988.
Het ABC bestaat vandaag de dag omdat hij benadrukte dat het meer moet zijn dan een hobby voor hobbyisten. Het moet een pijler zijn. Een standaard.
Heeft hij alles goed gedaan? Waarschijnlijk niet. Niemand doet dat. Maar de infrastructuur die hij heeft neergezet, echoot nog steeds terug in de manier waarop Australiërs nieuws en cultuur consumeren.
De vraag is niet of hij perfect was. Daarom bouwen we geen instellingen meer met hetzelfde niveau van langetermijnvisie.
Het signaal is nog steeds sterk. De stem is er nog steeds. De rest is alleen maar lawaai.
