In 2007 was de wereld van de technologie levendig. Apple had net de iPhone uitgebracht en opeens wilde iedereen weten of Google dit voorbeeld zou volgen met eigen hardware. De geruchten zijn sterk. Maakt de zoekgigant echt een mobiele telefoon? Of blijven ze bij hun roots en maken ze gewoon apps voor bestaande apparaten? Er gaan geruchten dat Google zou kunnen samenwerken met traditionele telefoonfabrikanten. Sommigen geloven dat het puur softwaregericht zal blijven.
De leidinggevenden van Google kozen voor een harde lijn. Ze zeiden nee tegen hardware. Ze beweren dat ze niet geïnteresseerd zijn in mobiele games. Veel mensen geloven erin. Maar sommige sceptische tech-verslaggevers letten nog steeds op. Begin 2008 werd de waarheid onthuld. Google maakt geen telefoons. Maar ze bouwen zeker de software om het te doen. Voer Android in.
Verschillende strategieën om mobiel te domineren
Het geheim van de iPhone is het gesloten ecosysteem. Apple heeft exclusieve controle over de hardware en het besturingssysteem (OS). Het was een ommuurde tuin. Google wilde iets anders. Ze willen niet het enige bedrijf zijn dat Android-smartphones verkoopt. Ze willen dat hun besturingssysteem werkt op apparaten van elke fabrikant.
Zij weigerde ook exclusieve rechten aan één enkele exploitant toe te kennen. Deze stap bracht Android op één lijn met Symbian en Windows Mobile. Het gaat om universaliteit, niet om exclusiviteit.
Het eerste apparaat dat dit nieuwe tijdperk inluidde, was de G1. Gefabriceerd door HTC in Taiwan. In de VS is T-Mobile de eerste provider die dit platform ondersteunt. Toen dit besturingssysteem de Amerikaanse markt betrad, zagen ook andere fabrikanten van mobiele telefoons het potentieel en begonnen ze hun eigen Android-plannen aan te kondigen.
Direct kopen: Nexus One Era
In januari 2010 veranderde Google de regels opnieuw. Ze hebben de Nexus One uitgebracht. Dit is de eerste Android-smartphone die rechtstreeks bij Google kan worden gekocht zonder tussenkomst van een provider. HTC maakt nog steeds de hardware, maar Google verzorgt de verkoop.
Het prijsmodel is eenvoudig, maar belangrijk. Je kunt deze telefoon voor $ 179 krijgen als je een tweejarig contract tekent bij je provider. Of als u het apparaat zonder contract wilt bezitten, betaalt u $ 529. Deze direct-to-consumer-aanpak is een gedurfde zet voor een softwarebedrijf.
Waarom open source alles verandert
Wat Android zo anders maakt dan concurrenten als Symbian en Windows Mobile is de basis ervan. Gebouwd op een Open Source -platform. Het is niet zomaar een modewoord. Dit betekent dat Google ontwikkelaars toestaat grote delen van de broncode te bekijken, aan te passen en te verbeteren.
Het idee is eenvoudig. Wanneer ontwikkelaars ontbrekende functionaliteit ontdekken, kunnen ze deze bouwen en toevoegen aan het besturingssysteem. De software blijft zich ontwikkelen onder begeleiding van de community en Google zelf.
De gaten opvullen
Toen Android voor het eerst werd uitgebracht, was het niet perfect. Het mist Microsoft Exchange-ondersteuning, wat een groot probleem is voor zakelijke gebruikers. Het bedrijf is sterk afhankelijk van Exchange voor e-mail- en agendasynchronisatie. Android is niet compleet zonder native ondersteuning.
Maar het open source-model werkte zijn magie. Externe ontwikkelaars wachten niet op Google. Bouw een app die Exchange-functies rechtstreeks met uw telefoon synchroniseert. De achtervolging gebeurde snel. Android is misschien later gestart dan andere systemen, maar het is veel flexibeler en uitbreidbaarder.
De basis is gemaakt. Hardwarepartner geïdentificeerd. De software is nu klaar voor de echte wereld. In de rest van het verhaal schalen we dit experiment op naar miljoenen gebruikers.
De smartphonewereld in de VS is aan het veranderen, en Android staat daarin centraal. De HTC G1 was het eerste Android-apparaat dat in de Verenigde Staten arriveerde. Verizon lanceerde met veel tamtam de Motorola Droid en werd de bom van de carrier-oorlogen. Maar er is nog een beest in de kamer. De NexusOne.
Dit is niet zomaar een telefoon op internet. Dit is Google’s eerste serieuze uitstapje naar smartphones. De eerste is iets dat u rechtstreeks bij de zoekgigant kunt kopen in plaats van bij een vervoerder of externe fabrikant. Dit onderscheid is belangrijk. Dit markeert een verandering in de manier waarop Google zijn mobiele ecosysteem beheert.
Hardwareontwikkeling en ontwerp
Toen Google Nexus One-apparaten voor het eerst onder werknemers distribueerde, waren de apparaten barebones. Geen merkvermelding. Het is gewoon hardware. Het is een test en waarschijnlijk een verklaring. Zodra deze telefoon uitkwam, verscheen het HTC-logo op de achterkant. Het ontwerp is niet subtiel.
Afmetingen zijn specifiek. 4,7 centimeter hoog. 2,4 inch breed. De dikte is 11,5 mm, wat minder is dan 0,5 inch. Gewicht met batterij is 4,6 gram. Licht voor zijn tijd. De kern is een 3,7-inch AMOLED-scherm. Actieve matrix organische lichtgevende diode. Dit betekent diepere zwarttinten en een beter contrast dan LCD-schermen op andere telefoons. De resolutie bedraagt 800 x 400 pixels. Contrast? Een grimmige 100.000 tegen 1.
Het wordt heet onder de motorkap. 1 GHz Qualcomm-processor. 512 MB RAM. 512 MB ingebouwd flashgeheugen. Google biedt een microSD-kaart van 4 GB, maar als je meer ruimte nodig hebt, ondersteunt het slot kaarten tot 32 GB. Dit is een modulaire opslagmethode die flexibel is, maar beperkt door het slot zelf.
Er zijn voldoende aansluitmogelijkheden. GSM/EDGE-netwerken met frequenties 850, 900, 1800, 1900 MHz. Wi-Fi is compatibel met 802.11b en 802.11g. Ondersteunt Bluetooth 2.1, A2DP-stereo. Extra GPS-ontvanger. Het bedekte de bases.
Basisprincipes van camera en software
De camera heeft een 5 megapixel sensor en LED-flitser. Digitale zoom is beschikbaar, maar slechts 2x. De maximale video-opnameresolutie is 720 x 480 pixels en 20 frames per seconde. Het is niet erg filmisch, maar destijds was het praktisch.
De software is Android 2.1 en de ontwikkelingscodenaam is “Éclair”. Deze versie bevat belangrijke wijzigingen. Meerdere contactgegevens. Meerdere synchronisatie-apps. Voor ontwikkelaars betekent dit dat ze applicaties kunnen bouwen die meerdere e-mailaccounts vanuit één interface kunnen verwerken. Het vereenvoudigt de gebruikerservaring, of belooft dit in ieder geval.
Om deel te nemen aan het Android-ecosysteem is meer nodig dan alleen hardware. Vereist een Google-account. vrij. Iedereen kan het gebruiken, of je nu een mobiele telefoon hebt of niet. Met dit account kun je gebruik maken van Gmail, Google Agenda en Google Docs. Het platform is ontworpen om naadloos met deze diensten samen te werken. Het is meer dan alleen een besturingssysteem. Dit is uw toegangspoort tot Google Web Tools.
Naarmate de hardware zich ontwikkelt, past Google het besturingssysteem aan. Als zij het niet doen, doet iemand anders het wel. Dit is de kracht van open source.
Deze flexibiliteit is de grootste aantrekkingskracht. Als Google achterop raakt, zal de gemeenschap het gat opvullen. Deze architectuur maakt aanpassingen mogelijk op manieren die propriëtaire systemen niet kunnen.
HTC G1: oorsprong
Om de Nexus One te begrijpen, moeten we terugkijken naar de HTC G1. Het was de pionier. Het scherm is 3,2 inch. LCD-aanraakscherm. Het is uitgerust met een GPS-ontvanger, een versnellingsmeter en een elektronisch kompas. De camera heeft 3,2 miljoen pixels. WiFi en 3G-verbinding zijn standaard.
Het ontwerp is uniek. Het scherm schuift zijwaarts. Hieronder vindt u een volledig QWERTY-toetsenbord. Fysieke sleutels. In die tijd was typen op een mobiele telefoon nog een noviteit. Er zijn plaatsen om de opslagruimte uit te breiden.
Er zijn tekortkomingen die recensenten storen. Er is geen normale hoofdtelefoonaansluiting. Om de hoofdtelefoon te gebruiken is een USB-adapter nodig. Mobiele telefoons hebben mediaspelers, dus waarom zou u er geen connector in stoppen? Deze ontwerpkeuze lokte kritiek uit. Maar het bewijst het concept. Android zou kunnen werken. Het kan worden aangesloten. Kan worden uitgebreid.
G1 toonde potentieel. De Nexus One laat de verfijning zien. Beide zijn gebouwd op dezelfde architectuur, maar hebben de manier waarop ze werken veranderd. De hardware is sneller. De weergave is nu nog beter. De branding werd duidelijker.
De Android-architectuur van Google
De onderliggende architectuur van Android bepaalt hoe deze apparaten werken. Dit is een open source-systeem. Dit betekent dat de code verschijnt. Kan worden gewijzigd. Duidelijk. Ontwikkelaars worden niet geblokkeerd door eigen muren. Ze kunnen zien hoe de kernel samenwerkt met de hardware. Hoe u de applicatielaag er bovenop plaatst.
Deze openheid maakt snelle iteratie mogelijk. Als er nieuwe chips uitkomen, kunnen er stuurprogramma’s op worden geschreven. Als je nieuwe functionaliteit nodig hebt, kun je een fork maken. Google onderhoudt de master-branch, maar heeft ook een community-branch.
Deze architectuur ondersteunt de diversiteit aan hardware die we zien. Van het uitschuifbare toetsenbord van de G1 tot het strakke, knoploze ontwerp van de G1
Android is meer dan alleen een besturingssysteem in de traditionele zin van het woord. Er is een reden waarom Google dit een softwarestack noemt. Het is gelaagd. Elk niveau groepeert specifieke programma’s die het apparaat draaiende houden. Breek één laag en het hele ding wankelt.
Onderaan zit de kernel. Google heeft deze basis gelegd met Linux versie 2.6. Dit is meer dan alleen code. Dit is de machinekamer. Het verzorgt het geheugenbeheer. Het controleert de beveiligingsinstellingen. Het controleert de macht. Het communiceert met de hardware via drivers. De chauffeur is een tolk. Zonder deze kan de software niet met het silicium communiceren. Neem bijvoorbeeld de Nexus One. Er wordt een camera meegeleverd. De Android-kernel bevat speciale camerastuurprogramma’s. Met deze controller kunnen gebruikersopdrachten de fysieke lenssensor bereiken. Geen chauffeur, geen foto’s.
Bovenop de kernel bevindt zich de bibliotheeklaag. Zie deze als een handleiding voor het omgaan met uw gegevens. De mediaframeworkbibliotheek hier? Vertelt het apparaat hoe audio, video of afbeeldingen moeten worden afgespeeld. Andere bibliotheken verzorgen 3D-versnelling voor apparaten met een versnellingsmeter. Er is ook een browserbibliotheek. Dit zijn geen apps waarop u klikt. Dit zijn de onderliggende logica die uw toepassing mogelijk maakt.
Op hetzelfde niveau als de bibliotheken bevindt zich de Android-runtime. Dit is waar de magie gebeurt voor ontwikkelaars. Dit omvat de Java -kernbibliotheken. Dit komt omdat programmeurs van Android-apps Java gebruiken om hun tools te bouwen. Het bevat echter ook een Dalvik virtuele machine.
Wat is een virtuele machine? Het is software die een ander apparaat met een eigen besturingssysteem emuleert. Het kan draaien op hardware met totaal verschillende besturingssystemen. Android gebruikt dit concept om elke applicatie als een eigen proces uit te voeren. Waarom is dit belangrijk? Er zijn drie redenen. Ten eerste: isolatie. Geen enkele applicatie is afhankelijk van andere applicaties. Ten tweede: stabiliteit. Als één app crasht, mag deze de andere niet meeslepen. Ten derde: eenvoud. Dit vermindert hoofdpijn bij geheugenbeheer.
Het volgende is het Applicatieframework. Deze laag bestuurt de basisfuncties van de telefoon. Toewijzing van middelen. Telefoondiensten. Schakelen tussen processen. Fysieke locatie volgen via GPS. Ontwikkelaars hebben hier volledige toegang. U kunt deze tools gebruiken om complexere functies te bouwen. Zie het als een gereedschapskist. Het raamwerk biedt de hamer en schroevendraaier. De ontwikkelaar bouwt het meubilair.
Helemaal bovenaan staan de applicaties. Dit is de gebruikerslaag. Telefoongesprekken. Surfen op het internet. Contacten. Voor gewone gebruikers is dit alles wat u ziet. U kunt met deze toepassingen communiceren via een gebruikersinterface. Niemand anders zal dit niveau aanraken tenzij ze iets willen installeren.
Alleen Google-programmeurs, externe ontwikkelaars en apparaatfabrikanten zijn bekend met de volgende lagen: Ze stemmen de kernel af. Ze creëren nieuwe bibliotheken. Zij bouwen het raamwerk. Veeg gewoon af.
U kunt de manier waarop uw Google-smartphone werkt wijzigen door applicaties te downloaden. Zo simpel is het. Maar als er iets misgaat, is het handig om te weten wat er achter de schermen gebeurt. Of wanneer je je afvraagt waarom een bepaalde app je batterij steeds leeg trekt.
Uw smartphone heeft meer nodig dan alleen e-mailen en gewoon browsen. De iPhone bewees dat een sterke app-bibliotheek klanten kan inspireren. Android let op.
Google heeft Android een paar maanden voor de lancering van de HTC G1 vrijgegeven aan ontwikkelaars. Ze bieden een beperkte softwareontwikkelingskit (SDK) en publiceren de Android Developer Challenge. De totale prijzenpot voor dit toernooi bedraagt $10 miljoen.
Topontwikkelaars verdienen $275.000 voor hun apps. Dit is wat er gewonnen heeft:
-
Vergelijk prijzen en lees winkelrecensies met de tools CompareEverywhere en GoCart. Scan de streepjescode. Deze toepassingen identificeren het item en verzamelen informatie uit verschillende bronnen.
-
Life360 combineert sociale netwerken en lokaal nieuws. Er ontstaat een buurt. Deel de laatste informatie met uw team. Verzendt noodwaarschuwingen, zoals tornadowaarschuwingen. Ook als u ver weg bent, ontvangt u altijd informatie.
-
Lokale Maakt gebruik van GPS. Markeer veel voorkomende locaties op Google Maps. U kunt voor elke locatie telefooninstellingen configureren. De beltoon verandert automatisch afhankelijk van uw locatie. Geen luide beltonen meer in bioscopen.
-
Ecorio Houd uw ecologische voetafdruk bij. Stel manieren voor om uw impact op het milieu te verminderen. Plan uw reis met Google Maps. Ecorio raadt carpoolen en openbaar vervoer aan.
-
Softrace stimuleert een actieve levensstijl. Gebruikers organiseren wedstrijden met behulp van Google Maps. Deelnemers reizen naar hun bestemming. Ze concurreren en vergelijken tijden.
Veel andere toepassingen wonnen prijzen in de categorie $ 275.000. Sommige iPhone-ontwikkelaars zijn geïnteresseerd in Android. Android kan de iPhone inhalen wat betreft app-kwaliteit.
Hoe bouwen ontwikkelaars deze apps? Het ontwikkelingsproces wordt in de volgende sectie uitgelegd.
Android-applicaties bouwen
Als je Java begrijpt, ben je al halverwege. Dit is de eerste hindernis voor iedereen die een Android-app wil bouwen. Nadat u de taal heeft geleerd, is de volgende stap het downloaden van de Android Software Development Kit (SDK). Dit is meer dan alleen een codemap. Het is uw toegangspoort tot de Android Application Programming Interface (API).
De SDK wordt geleverd met hulpprogramma’s. Voorbeeld-apps. Een telefoonemulator. Emulators zijn belangrijk. Deze emuleren de hardware en software van een bepaald apparaat. In dit geval repliceert de Android-emulator een telefoon met het besturingssysteem. U hoeft geen fysiek apparaat te flashen om de code te testen. Bouw de app. Voer het uit in de emulator. Kijk hoe het zich gedraagt op echte hardware voordat u het naar gebruikers pusht.
De ontwikkelaarssite van Google biedt uitgebreide tutorials. Het behandelt de basis: testen. Foutopsporing. Stap voor stap instructies. Er is ook een “Hello World”-applicatie om de architectuur te helpen beheren. Deskundigen kunnen de primer overslaan. Spring direct het gebouw in.
Maar Android biedt iets dat iOS niet biedt. Hierdoor kunnen complexe applicaties op de achtergrond draaien. Apple beperkt iPhone-apps tot de voorgrond. Wilt u overstappen naar een andere app? De vorige werkt niet meer. Wil je terugkomen? Het gaat door. Deze limiet bepaalt wat u voor iOS kunt bouwen. Android geeft ontwikkelaars meer vrijheid. Achtergrondprocessen zijn een eerlijke race.
Google heeft zijn platform opgedeeld in vier kerncomponenten. Niet alle applicaties gebruiken deze allemaal. Maar zij vormen de basis.
- Activiteiten : Elk scherm dat zichtbaar is voor de gebruiker is een actie. Een kaartapplicatie kan een hoofdkaartweergave hebben. Scherm voor reisplanning. Een route-overlay. Elk van deze is een afzonderlijke activiteit.
- Intenties : dit zijn de mechanismen om van de ene activiteit naar de andere te gaan. Bent u een reis aan het plannen? Het doel interpreteert de invoer en activeert de route-overlay. Android ondersteunt ook Broadcast Intent-ontvangers. Deze worden veroorzaakt door externe gebeurtenissen. Overplaatsen. Inkomend gesprek. Applicaties kunnen reageren zonder gebruikersinitiatie.
- Services : De services werken onafhankelijk. Er is geen gebruikersinterface. Overweeg een fitness-app zoals Softrace. Je zit midden in een race. Je wilt muziek. Schakel over naar mediaspeler. Begin een liedje. Softrace houdt uw tempo bij. Als dit slechts één activiteit is, wordt deze opgeschort of beëindigd op het moment dat u vertrekt. De service zorgt ervoor dat alles op de achtergrond draait.
- Contentproviders : zij zorgen ervoor dat applicaties gegevens kunnen delen. Eén applicatie kan gegevens lezen en schrijven die door een andere applicatie worden beheerd. Hierdoor kunnen ontwikkelaars krachtige suites maken. Apps die samenwerken. Het is complexer dan een enkel onderdeel
alleen zou kunnen zijn.
Er valt nog meer te overwegen. Grafische weergave-engine. procesmanagement. Ondersteuning van gebruikersinterface. Google biedt richtlijnen voor deze details op zijn ontwikkelaarssite.
Het pad voor de Google Phone verliep niet soepel. Sommige leveranciers hebben dit besturingssysteem snel overgenomen. Anderen wezen het af. Het landschap is gefragmenteerd.
Verkopers van mobiele telefoons van Google
Hoe #Android-providers de smartphoneoorlog vormgaven: van het verzet van Sprint tegen mondiale dominantie
Als we naar het smartphone-OS-ecosysteem kijken, kijken we eigenlijk naar twee heel verschillende krachten. Aan de andere kant zijn er ook fabrikanten van mobiele telefoons. Zij maken de hardware, het fysieke apparaat dat je in handen hebt. Aan de andere kant zijn er de dienstverleners. Grote providers zoals AT&T en T-Mobile. In sommige gevallen kunnen deze groepen met elkaar in conflict komen. Een fabrikant kan zich uitsluitend met één vervoerder verbinden. In zeldzame gevallen produceert een vervoerder zelfs zijn eigen hardware. De lijnen vervagen, maar de spanning blijft.
Het Android-verhaal begon niet in een vacuüm. Het begint met de hardware. De eerste mobiele telefoon met het Android-besturingssysteem was de HTC G1, vervaardigd door High Tech Computer Corporation. De technologiepers was al actief voordat de telefoons in de winkelschappen lagen. Bloggers en journalisten speculeerden eindeloos over wie de volgende zou zijn. Zou Motorola ingrijpen? Hoe zit het met Samsung? Uiteindelijk deden ze dat ook. Dell heeft zich ook bij de strijd aangesloten. De sluizen zijn geopend.
Maar zonder netwerk is de hardware nutteloos. In de Verenigde Staten is T-Mobile een pionier. Het bedrijf lanceerde de HTC G1 in oktober 2008 op het 3G-netwerk. De prijs was $ 179 met een contract. Het was geen gratis telefoon, maar hij was wel toegankelijk. T-Mobile biedt bestaande klanten ook de mogelijkheid om een maand van tevoren te pre-orderen. Het resultaat? Chaos. De vraag was krankzinnig. Het aantal bestellingen explodeerde voorbij de 1,5 miljoen exemplaren in voorraad. T-Mobile was plotseling genoodzaakt de pre-orderverkoop te annuleren. Ze konden de hype simpelweg niet bijhouden.
Niet iedereen is mee met deze mobiele revolutie. Sommige vervoerders hebben er zelfs met hand en tand tegen gevochten. Sprint-CEO Dan Hesse heeft openlijk zijn minachting voor het platform geuit. Hij zei ooit dat Android “niet goed genoeg was om het merk Sprint te dragen.” Dat is harde kritiek op een opkomend besturingssysteem. Hij liet de deur open en liet doorschemeren dat Sprint in de toekomst met Android zou kunnen werken, maar zijn scepsis was duidelijk.
Deze houding lokte kritiek uit van Hop-On CEO Peter Michaels. Michaels beschuldigde hem van hypocrisie. Hij merkte op dat Sprint feitelijk een van de oprichters is van de Open Handset Alliance, het consortium dat Android heeft ontwikkeld. Hoe kun je helpen een open platform op te bouwen en toch weigeren dit te ondersteunen? Michaels voerde aan dat de acties van Sprint in tegenspraak waren met zijn eigen beweringen. Hij merkte ook op dat Sprint het voor goedkopere, kleinere leveranciers van mobiele telefoons moeilijk heeft gemaakt om zich bij het netwerk aan te sluiten. Het voelt meer als een gesloten club dan als een open alliantie.
De houding van het bedrijf kan echter snel veranderen als de markt daarom vraagt. Hesse veranderde uiteindelijk van gedachten. De sprint kwam er wel aan. Ze begonnen Android-apparaten zoals HTC Hero en Samsung Moment te ondersteunen. Deze oppositie bezweek onder het gewicht van de consumentenvraag en de concurrentiedruk.
kiw7m4e3chh18486a7m1
Waarom het er nu toe doet
Terugkijkend hebben deze vroege inspanningen het volgende decennium van mobiele technologie bepaald.
Hoe Android de markt verandert:
– Open Source-oproep: Fabrikanten kunnen het besturingssysteem aanpassen om unieke ervaringen te creëren.
– Onafhankelijkheid van vervoerders: Directe verkoopmodellen zoals de Nexus One dwingen operators hun diensten te verbeteren.
– Ecosysteem voor ontwikkelaars: Google Market (nu Play Store) biedt een geïntegreerd platform waarmee ontwikkelaars miljoenen kunnen bereiken.
Welke apparaten hebben de leiding genomen:
– HTC Dream (G1): De eerste commerciële Android-telefoon. Hoewel het naar huidige maatstaven onhandig was, was het destijds revolutionair.
– Motorola Droid: Heeft een fysiek toetsenbord en het Verizon-netwerk naar Android gebracht.
– Nexus One: Een pure Google-ervaring die laat zien waartoe het besturingssysteem in staat is zonder bloatware van providers.
De begindagen waren rommelig. Sprint noemde Android “nog niet goed genoeg.” Ontwikkelaars klagen over fragmentatie. Gebruikers kregen te maken met inconsistente updates. Maar het momentum valt niet te ontkennen.
De infrastructuur is in aanbouw. De vervoerders werden wakker. Fabrikanten schakelen over.
In 2010 was het niet langer de vraag of Android zou overleven. Het was hoe snel de andere platforms zouden moeten reageren.
De basis is gemaakt. Het enige wat nog rest is de executie.
