Tegenwoordig is Cerebras ongeveer $60 miljard waard 🚀. De medeoprichters zijn miljardairs. De beursgang was een blockbuster. Ze verkopen inferentiechips aan giganten als AWS en OpenAI. Het ziet er nu glad uit. Het voelt onvermijdelijk.
Maar in 2019 was het bijna dood.
Ze verbrandden $8 miljoen per maand. Niet voor groei. Om te overleven.
“We gaven ongeveer 8 miljoen dollar uit aan een technisch probleem waarvan de industrie zei dat het onmogelijk was”, vertelde Andrew Feldman aan TechCruch. Hij is de oprichter en CEO. “We hadden bijna 0200 miljoen dollar verbrand toen we het probeerden op te lossen.”
De bestuursvergaderingen waren pijnlijk. Om de paar weken kwam Feldman binnen met een nieuw foutrapport. Het geld was verdwenen. De tijdlijn was verbroken. Maar hij had geen keus om te stoppen. Zonder de oplossing bestond Cerebras helemaal niet.
De waferwaan
Het idee was eenvoudig. Eenvoudig genoeg om op een servet te schrijven.
De CPU-industrie heeft vijftig jaar besteed aan het kleiner maken van transistors. Ram ze. Snijd ze in blokjes. Herhalen. Snellere chips. Goedkopere prijzen. Goed. Maar AI wilde niet één snelle chip. AI wilde dat een miljoen verbonden chips met elkaar zouden praten. Latency doodt de magie.
Cerebras heeft het script omgedraaid. Wat als we de wafel niet doorsnijden? Wat als het hele ding de chip is? Eén gigantisch monolithisch brein. Geen vertragingen op de interconnectie. Gewoon puur rekenwerk.
Papier is vergevingsgezind. Silicium is dat niet.
Niemand had dit ooit gedaan. Ooit. Door zoveel microscopisch kleine componenten op een groter, dun oppervlak te plaatsen, ontstaat chaos. Samengestelde technische fouten. Het team heeft het ontwerp gemaakt. Ze lieten TSMC het silicium vervaardigen. Toen raakten ze de muur.
Verpakking.
Niet alleen de chip op een bord plakken. Het is alles na de fabrieksvloer. Vermogensafgifte. Koeling. Dataleidingen naar binnen. Dataleidingen naar buiten. Feldman zei dat hun chips 58 keer groter waren dan die van de concurrentie. Ze gebruikten 40 keer zoveel stroom.
Er waren geen koellichamen voor dat formaat. Geen verkopers die er iets om gaven. Geen productiepartners die bereid zijn hun reputatie op het spel te zetten. De beste ingenieurs ter wereld hadden dit tientallen jaren geprobeerd. Ze faalden allemaal.
Het beest op de vlucht slaan
Cerebras ging in de modus van vallen en opstaan. Ze vernietigden een enorm aantal wafels. Ieder een paar miljoen dollar aan verspilde hoop.
De chip was nutteloos totdat hij werd verpakt. Tot het koud bleef. Totdat gegevens konden stromen zonder dat de randen beschadigd raakten.
Ze analyseerden elke afzonderlijke mislukking. Ze bleven doorgaan. Uiteindelijk vonden ze de trucs. Hoe de gegevens te verplaatsen. Hoe je het beest koel kunt houden. In één geval hebben ze letterlijk een nieuwe machine uitgevonden. Een speciaal gereedschap om 40 schroeven tegelijk in te draaien. Eén schroef die te vroeg of los zit, betekent dat de wafer barst. Kraak de wafel en verlies het bedrijf.
Toen kwam juli 2019.
De verpakte chip ging in de computer. Ze hebben de stroom ingeschakeld. Het hele oprichtersteam stond daar maar. Ik staarde ernaar.
Kijken naar een computer die draait, is als kijken hoe verf droogt. We staarden naar zwaailichten, stomverbaasd dat we dit hadden opgelost.
Die dag voelde groter dan welke productlancering dan ook. Feldman noemde het een van de mooiste momenten van zijn leven. Wat iets zegt. Hetzelfde team verkocht in 2012 hun eerste startup, SeaMicro, aan AMD voor $335 miljoen 💰. Ze kenden geld. Ze kenden de exitstrategie. Dit voelde anders.
De OpenAI-verbinding
Timing is belangrijk. De chip werkte ongeveer twee jaar nadat OpenAI met Cerebras had gesproken over de aanschaf ervan.
Feldman bevestigde dat die gesprekken hebben plaatsgevonden. Precies zoals uit de gelekte e-mails bleek. De overeenkomst stierf. Gekibbel tussen de oprichters. Verkeerd uitgelijnde visies. Rommelig bedrijf.
Tegenwoordig is OpenAI geen eigenaar. Ze zijn een partner. Een kredietverstrekker.
Ze leenden Cerebras $1 miljard, gedekt door warrants. Dat levert ze ongeveer 33 miljoen aandelen op. Bij de slotkoers van vrijdag is dat ruim $9 miljard waard. Groot aantal.
Maar er zit een addertje onder het gras.
Als onderdeel van die lening stemde Cerebras ermee in om niet aan bepaalde concurrenten te verkopen. Iedereen weet wie de voor de hand liggende is. Antropisch 👀.
Feldman zei de naam niet. Maar hij ontkende het ook niet.
“De beperking is beperkt in de tijd”, zei hij. “Het is ontworpen om ervoor te zorgen dat OpenAI de capaciteit krijgt die ze nodig hebben.”
Laten we eerlijk zijn. Cerebras is sowieso niet groot genoeg om iedereen te voeden. Feldman vergelijkt het met een onbeperkt buffet. Je kunt niet zomaar alles van elk bord pakken. Jij stagneert. Je overweldigt jezelf. Je faalt.
“We gaan eerst met een deel van het buffet aan de slag. Maak het je gemakkelijk en ga dan de rest aanvallen.”
Het is een strategische beperking. Een tijdelijke handboei om de toekomst veilig te stellen. Maakt dat u zenuwachtig voor uw concurrentie? Misschien.
Het buffet is enorm. De lijnen bewegen snel. Cerebras nam plaats aan tafel. Maar het eten is niet oneindig. En dat geldt ook voor hun exclusiviteitsvenster.
