100 ton. Dat is hoeveel van de spullen die we tijdens de Koude Oorlog hebben gemaakt. Al die krachtige atoombommen moesten op de een of andere manier van brandstof worden voorzien. Plutonium deed het.
Nu zijn de bommen verdwenen, maar het radioactieve afval blijft.
Het tientallen jaren lang opslaan van hoogbeveiligd nucleair materiaal wordt duur. Het wordt vervelend. Het Department of Energy (DOE) heeft zojuist dinsdag aangekondigd dat het wil dat startups een deel van deze achterstand wegwerken. Vijf specifieke bedrijven.
Wie kreeg de knipoog
Oké, Standard Nuclear, Shine Tech, Flibe Energy, Exodys. Ze onderhandelen met de regering.
De DOE heeft eerder 34 ton van die voorraad gereserveerd voor verwijdering via deze methode. Zie het als een gigantisch experiment. Of misschien wel een noodzaak.
Minister van Energie Chris Wright zat in het bestuur van Oklo. Hij stopte toen hij de baan aannam. Beweerde dat hij ook zijn aandelen had verkocht. Sam Altman? Hij was bestuursvoorzitter na de SPAC-fusie. Vorig jaar die plek opgegeven.
Brandstof van de toekomst
Plutonium groeit niet bepaald aan bomen. Je krijgt het door uranium te bombarderen met neutronen. Een smerig bijproduct van de wapenproductie.
Hier is de vangst. Plutonium-239 heeft een halfwaardetijd van 24.00 jaar.
We kunnen niet wachten tot het vergaat. Het zal hier blijven, lang nadat we dood zijn. Dus verbranden we het.
De reactor van Oklo kan op standaard uranium draaien. Maar het eet ook plutonium. Hun eerste reactoren zouden volledig op overheidsschroot kunnen draaien. Exodys mengt dingen met MOX-brandstof, waarbij uranium wordt gemengd met datzelfde oude bomresidu. Flibe wil het ook gebruiken samen met andere splijtingsafvalproducten.
Er doen zich complicaties voor
MOX-brandstof wordt momenteel in Frankrijk gemaakt. De VS hebben ooit geprobeerd een fabriek te bouwen in South Carolina. Het ging zijwaarts. Het budget is overschreden. De deadlines gemist.
Trump annuleerde het. De eerste keer dat hij toch aan de macht was.
Nu zegt Oklo’s Britse partner Newcleo dat ze een faciliteit in de buurt willen bouwen. Hé.
Is er eigenlijk iemand enthousiast?
Niet iedereen vindt dit een briljant plan.
“Landen hebben dit al eerder geprobeerd… het is eigenlijk alleen maar een risico.”
Scott Roecker van het Nuclear Threat Initiative zei dat. Het plutonium is afkomstig uit wapens. De veiligheidsrisico’s zijn enorm. Misschien is het beter om het gewoon permanent te begraven?
Wie weet.
Voor deze startups is het feest voorlopig voorbij. Het is tijd om te onderhandelen over beveiligingsprotocollen. Vervolgens bedenken ze hoe ze zeer radioactieve isotopen veilig over de staatsgrenzen kunnen verplaatsen.
Over logistieke hoofdpijn gesproken.
