We weten dat de Ray-Ban Meta-bril de wereld om je heen registreert. We raken eraan gewend, of we proberen eraan te wennen. Maar recente lekken laten zien dat Meta achter de schermen een donkerder spel speelt. Gezichtsherkenning. Het soort dat door politie en soldaten wordt gebruikt.
Dat zou je haten als je ervan wist.
Wat ging er mis
Begin juni heeft Wired code opgegraven die verborgen zat in de software. Het heette ‘NameTag’. Slapend, ja, maar klaar om te rennen. Het beloofde gezichten in realtime te scannen. Geen toestemming vereist. Gewoon digitale identificatie vanuit het perspectief van de drager.
Meta raakte in paniek toen het verhaal bekend werd. Een dag later hebben ze de code verwijderd.
Was het een eerlijke fout? Of een PR-fix? De Electronic Frontier Foundation controleerde de code en stemde ermee in dat Meta deze terugtrok. Maar ze kochten de verlossingsboog niet.
“Het verwijderen van de code staat niet gelijk aan een permanente verandering van gedachten.”
Dat is het probleem met deze bedrijven. Ze draaien als de hitte hoger wordt. Ze wachten tot de storm voorbij is. En dan gaan ze weer op zoek naar benodigdheden.
De Pentagon-verbinding
Een week na de verwijdering kwam er nieuw bewijsmateriaal naar boven. Uit een ander onderzoek van Wired bleek dat Meta niet alleen code had geschreven. Het waren licentietechnologie van Rank One Computing.
Ken je die naam? Misschien niet. Het leger wel. Rechtshandhaving doet dat wel. Rank One is een bedrijf uit Denver. Ze verkopen biometrische technologie aan de overheid. Tachtig procent van hun geld komt uit die contracten.
De licentie die Meta heeft gevonden, maakt identificatie van “militaire kwaliteit” mogelijk. Het omvat detectie van liveness. Deze software vertelt het verschil tussen een levend gezicht en een foto of een masker.
Het vervaagt een lijn. Een dunne. Tussen consumententechnologie en staatstoezicht.
Waarom gebruiken slimme brillen tools die zijn ontworpen voor het slagveld?
Stilte spreekt
Rank One Computing bleef stil. Ze weigerden commentaar te geven aan Wired. CNET belde ze op, kreeg geen antwoord. Standaardprocedure.
Meta speelde het lange spel. Een woordvoerder vertelde CNET dat ze nog niets hadden verzonden. Er werd geen definitieve beslissing genomen. Ze deden vage beloftes over een ‘doordachte aanpak’.
“Volledige transparantie.”
Mooie woorden.
De geschiedenis van het verbergen van gezichten
Dit is geen nieuw gedrag voor het imperium van Mark Zuckerberg. CNET merkte eerder op hoe gevaarlijk het zou zijn om biometrische gegevens op het apparaat op te slaan en een lokale database te creëren van elk gezicht dat de bril ooit ziet. Meta’s verdediging destijds: ze bouwden geen centrale gezichtsdatabase.
Onderscheid zonder verschil.
Kijk naar hun verleden. Eind 2021 schrapten ze hun gezichtsherkenningstool voor Facebook. Ze deden het alleen omdat het publiek luid genoeg schreeuwde. Vóór de sluiting zaten zeshonderd miljoen mensen vast in dat systeem. Het scande hun foto’s en video’s. Heb ze zonder te vragen getagd.
Ze werden in 2024 door Texas aangeklaagd voor 1,4 miljard dollar. Die schikking kostte hen, maar bracht ze vrede. Of dat dachten ze tenminste.
Afleidend van de waarheid
De New York Times meldde eerder dit jaar dat Meta nog bezig was met het ontwikkelen van identificatiesoftware voor de bril. Vermoedelijk zou het gegevens van Instagram halen. Van Facebook. Verbind uw offline blik met uw online vriendenlijst.
Het griezeligste deel was niet de technologie. Het was de timing. Een interne memo suggereerde dat ze van plan waren te lanceren, terwijl de politieke onrust in de VS de critici afleidde.
Verberg de lancering in het lawaai.
Dus zitten we hier met een slimme bril op de markt. Of binnenkort erin. Meta zegt dat ze voorzichtig zullen zijn. Ze zeggen dat ze erover zullen nadenken. Maar we hebben gezien hoe het laatste hoofdstuk eindigde.
De code is voorlopig verdwenen. De licentie is misschien stil. Maar de ambitie blijft. De hardware ligt in de schappen.
Hoe graag wil je een camera op je gezicht vertrouwen?
